« Integriteit | Hoofdpagina | Gevarieerde dag ! »
05 april 2005
Overheid en privaatrecht
Vandaag: geldzaken en overeenkomsten.
De gemeente kan net als burgers (zoals jijzelf) overeenkomsten aangaan. Een overeenkomst is eigenlijk een mooier woord voor het maken van afspraken. Bijvoorbeeld als jij aangeeft in een kledingwinkel dat je de nieuwste G-star wilt hebben en je rekent de broek af bij de kassa dan noemt men deze handelingen samen een ‘overeenkomst’. Jij betaalt en vervolgens krijg jij van de verkoper van de winkel de broek mee naar huis. De gemeente maakt ook dergelijke afspraken met andere (rechts)personen. Deze afspraken zullen danwel niet snel over de aankoop van een hippe spijkerbroek gaan ;-), maar gaan voornamelijk over de aan- of verkoop van gronden en/of gebouwen (de zogeheten onroerende zaken) en het afwikkelen van geldzaken. Deze geldzaken kunnen over allerlei onderwerpen gaan (bijvoorbeeld het uitbetalen van schade of nadere afspraken naast een wettelijk verleende subsidie). De wet (hoe kan het ook anders, daar hebben we hem weer!) is in beginsel leidend over wat voor nadere afspraken je in een overeenkomst kunt zetten.
Aan de ene kant heb je het publiekrechtelijke kader (de gemeente als ‘overheid’) en aan de andere kant het civielrechtelijke kader (de gemeente als ‘burger’) waarbinnen je deze overeenkomsten kunt aangaan. Je moet dus wel checken over welk kader van de gemeente (het civiele of het publieke) je het hebt als je met iemand een overeenkomst wilt aangaan. Natuurlijk heb je ook nog verschillende soorten overeenkomsten, maar omdat het anders wel een bijster oninteressant verhaal wordt, laat ik de verdere juridische precisering hiervan even buiten beschouwing.
Vandaag ben ik dan ook bezig geweest met het uitzoeken van het bedrag dat wij nog tegoed hebben van een bedrijf uitgesplitst in de tijd. Er zijn namelijk voor dat bedrijf een aantal fysieke maatregelen getroffen --( ‘welke maatregelen dan?’ zie ik je denken, maar daar kan ik helaas niet wat over vermelden)--. Die maatregelen hebben ons en andere overheden (ja, hou je vast) een dikke 1.000.000 euro gekost en deze kosten willen wij graag van het bedrijf terughebben. Het bedrijf moet zelf ook nog wat maatregelen uitvoeren waarvan de kosten zijn geraamd op een dikke 2.000.000 euro. Daarnaast bestaat er nog een mogelijkheid voor dat bedrijf om subsidie bij ons aan te vragen voor het uitvoeren van die maatregelen. Als het bedrijf voldoet aan de wettelijke voorwaarden voor de verlening van de subsidie, kan het zo zijn dat zij ongeveer 700.000 euro hiervoor van ons kunnen ontvangen. Ik probeer nu in onderling overleg met de advocaat van het bedrijf te komen tot een financieel compromis over de afwenteling van alle kosten en baten voorzover dat wettelijk mogelijk is. De gemaakte afspraken hierover willen we dan gaan gieten in een overeenkomst.
Voor de afwenteling van bovengenoemde kosten heb ik ook contact gehad met de provincie Overijssel en het ministerie van VROM (Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu). De provincie Overijssel heeft namelijk ook kosten gemaakt die in dat 1 miljoen zitten en het ministerie van VROM verstrekt aan onze gemeente de subsidie die wij vervolgens weer kunnen verstrekken aan het bedrijf. Het voordeel hiervan is natuurlijk dat deze afstemming leidt tot een integraal resultaat, maar het nadeel is dan wel weer dat het lang duurt voordat het integrale resultaat uiteindelijk op tafel ligt.
Je kunt van al deze afstemmingsconstructies (advocaat – bedrijf – ministerie – provincie en vice versa) heel gefrustreerd raken en soms is het uiten daarvan ook zeker nodig (even met de vuist op tafel slaan, dat lucht op), maar de ervaring leert inmiddels dat het resultaat uiteindelijk de moeite waard is!
Gepubliceerd door Hedwig op 05 april 2005