30 september 2005
Cake op de week
Voor de verandering zal ik vandaag eens wat schrijven over de hele week. Hierbij de hot-items per dag.
Maandag bezig geweest met het opstellen van 2 invorderingsbrieven. Eentje voor een discotheek die een dwangsom heeft verbeurd en eentje voor een tankstation. De invorderingsverzoeken worden door ons aangetekend verzonden en dan kan het voorkomen dat de betreffende persoon ze gewoon niet aanneemt van de postbode en wij ze vervolgens van de post ongeopend retour krijgen. De discotheekhouder is ook zo’n notoire ‘ik neem geen brieven aan, dus mijn naam is haas’ persoon. Ik heb hem nu nog eenmaal een briefje gestuurd met het verzoek om de 15.000 euro die hij ons verschuldigd is over te maken. Daarbij natuurlijk meteen vermeld dat het niet in ontvangst nemen geen afbreuk doet aan zijn betalingsverplichting. Ik heb de brief onaangetekend naar zijn zaak en naar zijn thuisadres gestuurd. Dus nu weet hij ervan of kon hij ervan weten. Als hij het bedrag niet voor de 14e oktober heeft overgemaakt, stuur ik een deurwaarder. De andere invorderingsbrief heb ik gestuurd naar een tankstationhouder. Hij was er van overtuigd dat hij met een collega van mij schriftelijke afspraken had gemaakt, waaruit zou blijken dat hij niet hoefde te betalen. Ik had geen stukken gezien en overigens ook een stapeltje twijfels bij zijn verhaal. Ik heb hem ongeveer 4 weken gegeven om die informatie aan mij te verstrekken, maar heb tot nu toe taal nog teken van hem gehoord. Dus ook maar weer een aanmaningsbriefje met de mededeling dat als hij niet betaald dan de deurwaarder voor zijn deur staat.
Dinsdag heb ik een zaak voorbereid. Nou ja, het is nog geen zaak, maar als ik het besluit heb verzonden, dan wordt het er wel eentje. Medio dit jaar hebben wij van een burger een verzoek gekregen om handhavingsmaatregelen te treffen bij een bedrijf. Het verzoek was om de toko te sluiten vanwege overtredingen van de milieuvergunning die zouden worden gepleegd door dat bedrijf. We hebben een vrij omvangrijk onderzoek ingesteld naar het reilen en zeilen bij het bedrijf en hebben geen overtredingen kunnen constateren. We gaan het verzoek dus ook afwijzen en 99% kans dat hij daartegen in beroep gaat komen. We waren namelijk nog bezig met het onderzoek toen hij bij de Raad van State al een voorlopige voorziening had aangevraagd omdat wij zouden hebben geweigerd (de zogeheten fictieve weigering) om op zijn verzoek te beslissen. Dit verzoek heeft de Voorzitter van de Raad afgewezen, dus ik denk dat meneer meteen bovenop dit besluit gaat springen. Natuurlijk heb ik het besluit ontzettend zorgvuldig opgesteld, dus ik ben benieuwd wat gaat komen.
Woensdag bezig geweest met een zaak waar ik eigenlijk al 3 jaar mee bezig ben. Aanvankelijk was het trekken aan een dood paard, maar zo langzaam aan begint het in een afrondende fase te komen. Het gaat om een berg geld waarvan wij van mening zijn dat wij dat nog krijgen van dat bedrijf. Het bedrijf vindt dat ze maar een beetje hoeven te betalen en nu proberen we het geheel in een overeenkomst te wikkelen. Het is een bodemzaak die wij ten tijde van de overdracht van de bevoegdheden van de provincie naar ons ook overgeheveld hebben gekregen. Wel een bijster interessant geval trouwens. Ons oorspronkelijke doel hebben wij gelukkig al wel bereikt. Het bedrijf is gaan saneren. Alleen de financiele afwikkeling laat nog, als het goed is nog maar even, op zich wachten. Als dit gaat lukken, dan ben ik heel BLIJ blij BLIJ. Gaat het niet lukken, dan wordt het weer procederen. Nou ja, is ook leuk! In ieder geval heeft het dan niet aan mij gelegen dat een minnelijke oplossing niet is gelukt.
Donderdag had ik een congres in Den Bosch. Het congres ging over de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van hergebruik van grond en bagger, het nieuwe saneringscriterium, de eventuele toolkit die je hiervoor kunt gebruiken, de professionalisering van de handhaving, kwaliteit bij processen en bodem en archeologie. De hele bodemwereld was er wel zo’n beetje. Dat was erg interessant alhoewel ik niet heel erg veel nieuwe dingen heb gehoord, behalve over archeologie want daar hou ik me niet zo mee bezig. Maar zo’n dag is natuurlijk niet alleen om te meten hoe het staat met je kennisniveau (dat was dus wel ok), maar is ook goed voor je netwerk. Even bijkleppen her en der.
Vrijdag discussie gevoerd over failliete bedrijven en hoe om te gaan met de doorstart van deze bedrijven op een ander adres. Probleem is vaak dat op de failliete locatie een milieuvergunning rust. Deze vergunning is namelijk locatie gebonden en dus niet persoons- of bedrijfsgebonden. Dan zit het doorstartende bedrijf dus ergens zonder milieuvergunning en dat mag niet! Over het algemeen weten burgers en bedrijven wel dat ze de gemeente moeten inlichten als er iets verandert / wijzigt of anderszins, maar door drukte of desinteresse of wat dan ook wordt de gemeente vaak als laatste ingeseind en dat kan hele vervelende consequenties hebben voor die persoon of dat bedrijf. Omdat het systeem van de Wet milieubeheer best rigide is met termijnen en het bedrijfsleven veel dynamischer, heb ik geprobeerd een voorzetje te maken om wat praktischer met bepaalde overtredingen om te gaan. Dit is dan wel een afwijking van onze sanctiestrategie. Die schrijft namelijk voor dat er in zo'n geval direct een sanctie wordt opgelegd. Toch is dat niet altijd wenselijk, omdat het milieubelang door het optreden tegen de administratieve overtreding niet altijd voldoende wordt gewaarborgd. Als afwijken van de strategie vervolgens de regel gaat worden (de praktijk) bij deze ingekaderde gevallen, dan moeten we natuurlijk deze afwijkingen vastleggen in ons beleid. Ik heb hier dus even een voorzetje voor gemaakt en dit voor het Teamoverleg (met de milieuinspecteurs) ingebracht. Dan kan iedereen er wat van vinden en komen we waarschijnlijk samen tot een mooie dynamische oplossing!
Dat lijkt me weer een mooie afsluiter.
Fijn weekend!
Gepubliceerd door Hedwig op 30 september 2005 | Reacties (0)
16 september 2005
De BSB-operatie
Ik had mijn handen gewassen en dacht ……………
Jemig de pemig wat een giga stapel dossiers waar ik doorheen moet vandaag.
In het kader van de BSB-operatie is het de bedoeling te inventariseren van welke bedrijfsterreinen, waar eind jaren ‘80 bodembedreigende activiteiten zijn uitgevoerd, nog geen bodemonderzoek bij ons bekend is. De BSB-operatie staat dan ook voor ‘BodemSanering Bedrijfsterreinen-operatie’.
Het is tevens de bedoeling de bedrijven, die uit de inventarisatie van die stapel dossiers rollen, aan te gaan schrijven om een bodemonderzoek uit te laten voeren op hun perceel of op het perceel dat ze in gebruik hebben. Doen ze dit niet dan aan mij de schone taak om dat af te dwingen met een aanwijzing met daaraan gekoppeld een dwangsom.
Ik geloof dat ik wel 60 dossiers heb doorgelezen. Ik was helemaal gaar, dat begrijp je wel. Het leuke was wel dat ik aan het eind van de dag een samenvatting van alle dossiers had gemaakt met daaraan gekoppeld een actiepunten lijst van ongeveer 15 kantjes voor mijn lieve collega’s (hobby’s…. DELEGEREN! ;-). De een moet even voor me ter plekke wat gaan bekijken en de ander moet me even wat toelichting geven op bepaalde memo’s die in het dossier zitten.
Als het goed is krijg ik voor volgende week vrijdag de door mij gevraagde informatie retour (anders ga ik mijn collega’s handhaven haha) en dan kan het aanschrijven beginnen!
Gepubliceerd door Hedwig op 16 september 2005 | Reacties (0)
07 september 2005
De handhaver gehandhaafd?
De VROM-inspectie is een inspectiedienst die optreedt namens VROM (het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu). Zij heeft binnen het ministerie een onafhankelijke positie. De Inspecteur-Generaal rapporteert namelijk rechtstreeks aan de minister over handhavings- en opsporingsbevindingen.
Er waren vandaag twee mannen van deze inspectie bij ons op kantoor. Ze zaten in een kantoortje met een massa bodemdossiers. Zij houden toezicht op onze uitvoering van regelgeving. Het is dus een centraal controlemoment op een decentraal uitgevoerde controle.
Ik heb me even voorgesteld aan de heren en 's middags werd ik al opgeroepen voor een bepaald dossier waarbij zij wat vragen hadden. Als het goed is krijgen wij na de inspectie (deze duurt ongeveer 4 dagen) een aantal aanbevelingen over hoe wij onszelf (nog meer) kunnen verbeteren. Hartstikke mooi dus!
Het is best grappig om zelf gecontroleerd te worden. Zo word je inlevingsvermogen denk ik sterker. Als ik nu zelf weer handhavend optreedt kan ik me waarschijnlijk (nog) beter inleven in de ander.
Niet verkeerd dus.
Ik ben heel erg benieuwd wat zij vinden van de manier waarop wij werken. Ik hoop dat we een positieve afrekening krijgen.
Wordt vervolgd!
Gepubliceerd door Hedwig op 07 september 2005 | Reacties (0)
06 september 2005
Samen werken + samenwerken = afstemmen
Binnen een overheid werk je nooit alleen. Met zijn allen ben je namelijk "de gemeente". Praat ik met iemand, dan heeft "de gemeente" dit gezegd, praat mijn collega met iemand, dan heeft "de gemeente" dat gezegd.
Hoi hoi iedereen die dit leest. Ik ben weer terug van weggeweest. De vakantie is helaas weer voorbij (heerlijk in de Italiaanse zon gelegen!) en met frisse moed heb ik al het werk opgepakt dat zich zo langzaamaan had opgestapeld op mijn bureautje.
Vandaag kwam mijn collega terug van vakantie (hij had heerlijk in de Turkse zon gelegen!). Mijn collega, onze bodeminspecteur, is degene die op locatie gaat controleren of er bijvoorbeeld inderdaad wordt gesaneerd zoals is afgesproken. Hij gaat op controle naar aanleiding van meldingen die bij ons binnenkomen. In zijn afwezigheid kwamen deze meldingen bij mij binnen. Bij meldingen moet je dan denken aan meldingen (her)gebruik grond, meldingen start sanering, meldingen afwijkingen van het saneringsplan, meldingen diepste punt, meldingen transport en meldingen voor het oprichten van een gronddepot.
We hebben even de ins & outs doorgesproken van wat er allemaal was gebeurd in zijn afwezigheid en met wie ik wat had afgesproken. Een aantal meldingen die bij mij waren binnengekomen en die ik getoetst had op conformiteit met de daarvoor geldende wetgeving, hebben we vervolgens samen in het veld bekeken. Zo hebben we een locatie bezocht waarbij in afwijking van het saneringsplan meer werd ontgraven; hebben we een bestaand illegaal gronddepot geinspecteerd waarvoor een milieuvergunning moet worden aangevraagd en hebben we geconstateerd dat er grondtransport plaatsvond naar een locatie waar een nieuw depot, volgens de melding en de door ons aangegeven voorwaarden, in oprichting is; en hebben we nog wat saneringslocaties bezocht waarbij de sanering de komende dagen gaat starten.
Een goede afstemming tussen inspecteur en jurist is noodzakelijk in dit bodemwerk, helemaal met onze duofunctie. Ik reageer namelijk juridisch op dat wat hij in het veld ziet en samen zijn wij op dit specifieke gebied "de gemeente". Nu we weer helemaal zijn afgestemd en vakinhoudelijk zijn bijgepraat, zijn we dan ook klaar voor onze eigen controle. Morgen komt de VROM-inspectie! Morgen dus meer...
Gepubliceerd door Hedwig op 06 september 2005 | Reacties (0)
12 april 2005
Juridische advisering aan collega’s en externen
Ooit bij de huisarts op het spreekuur geweest? Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Zo gaat het bij mijn bureautje ook vaak. Voor de grap zeg ik dan weleens ‘al onze lijnen zijn bezet, u kunt uw boodschap NIET inspreken na de piep’.
Collega’s komen vaak langs met vragen hoe om te gaan met dat wat ze in de praktijk tegenkomen en de geldende regelgeving of dat ze iets hebben aangetroffen wat nu nog niet mag, maar met het zicht op een wetswijziging wel weer en hoe daar mee om te gaan. Ondertussen komen er nog wat telefoontjes binnen van burgers of ondernemers die nog wat vragen hebben over een brief of over rechtsbeschermingsprocedures. Dan komen er nog wat (acute) ad hoc zaken binnenwaaien en voor je het weet zit de dag er weer op en is ie eigenlijk te kort om dat te doen wat je eigenlijk wilde doen.
Meestal maak ik een planning van de dingen die ik die dag moet afhandelen. Zo ook voor vandaag. Ik had in de planning om een presentatie voor te bereiden die ik voor collega’s ga houden. In die presentatie ga ik uitleggen wat voor wijzigingen de nieuwe Wet bodembescherming voor onze gemeente met zich meebrengt. Dus de organisatorische en juridische wijzigingen die er aan zitten te komen en hoe je daar in de praktijk het beste mee om kunt gaan.
Ik was dan ook hevig verdiept in allerlei dikke nota’s, memories van toelichtingen, kamerstukken, beleidsbrieven en noem maar op. Vandaag was achteraf gezien alleen niet de juiste dag om geconcentreerd een presentatie te gaan schrijven. De telefoon rinkelde aan een stuk door en de vragen om juridisch advies stapelden zich op.
Om je een beeld te geven van wat voor soort vragen je dan krijgt, zal ik er hier enkele van vandaag noteren van collega’s van de verschillende afdelingen. Dat gaat ongeveer zo:
‘Zeg, Hedwig, mag ik je even storen?
-Moeten wij geluidszones voor woningen straks ook registreren als beperking?
-Die ondernemer wil vast bouwpalen gaan slaan tijdens de sanering, terwijl in de bouwvergunning staat opgenomen dat hij eerst instemming moet hebben met de uitgevoerde sanering alvorens hij mag bouwen, moet hij nu een wijziging van het beschikte saneringsplan aanvragen of moeten we een bouwstop opleggen?
-hoe zit dat nu met die bodembeschikking, moet de saneerder bij het saneren tot een meter beneden maaiveld voor de tuin en voor het ontgraven van de kelder tot 2,2 meter beneden maaiveld 2 keer het diepste punt melden?
-dit bedrijf wil tijdens de sloop zijn afvalstoffen ter plekke opruimen, kan dat onder de sloopvergunning of moet dat in het kader van de Wet milieubeheer worden geregeld? En als we het dan zo regelen, kunnen jullie dat dan handhaven?
-hoe zit dat nu met ons gedoogbeleid? Gaan we gedoogbesluiten publiceren?
-wie is er eigenlijk bevoegd gezag over het Twentekanaal?
-is de overtreding van die ondernemer nu opgeheven, zodat we het flankerend beleid kunnen afhandelen?
-als de CPR 15-1 wijzigt in de GPS hoe ga ik dan nu om met de opslag van die (gevaarlijke) stoffen?
-als dat bedrijf dat geluidscherm van die hoogte en lengte wil realiseren, kan dat dan op basis van het bestemmingsplan?
-moeten er nog extra voorwaarden worden opgenomen in die evenementenaanvraag?
-dit bedrijf wil slib opslaan, kan dat onder de vigerende milieuvergunningvoorschriften?
Aan het eind van de dag toch nog enkele bladzijden voor de presentatie kunnen schrijven! Gelukkig is de presentatie pas volgende week, anders was het nachtwerk geworden. In ieder geval wel weer een hoop collega’s verder kunnen helpen vandaag en -ook al ligt je eigen planning helemaal in de soep- dat geeft ook wel weer een goed gevoel.
Gepubliceerd door Hedwig op 12 april 2005 | Reacties (0)
09 april 2005
Vuurwerkbedrijven in Enschede
In 2002 is het nieuwe Vuurwerkbesluit van kracht geworden. Dit besluit geeft scherpe regels over de opslag en verkoop van vuurwerk binnen bedrijven. Hoe zit dat nu in Enschede? De plek van de bewuste ramp. Hoe gaan wij om met vuurwerkbedrijven en met zogeheten overmachtsituaties?
Vanochtend ben ik meegeweest op hercontrole bij een aantal vuurwerkbedrijven binnen Enschede. Het aantal bedrijven dat zich nog bezighoudt met de opslag en verkoop van vuurwerk in Enschede is de laatste jaren sterk gedaald van rond de 40 naar een stuk of 15 bedrijven. Deze daling is het gevolg van de strengere regels en de daarmee gepaard gaande grote investeringen die een bedrijf moet doen om te kunnen voldoen aan de regels van het nieuwe Vuurwerkbesluit.
Voorgeschiedenis
Medio december 2004 werd bekend dat een bepaalde instantie (laten we deze X noemen) die bevoegd was om sprinklerinstallaties te keuren bij vuurwerkbedrijven daarvoor niet meer bevoegd was, omdat de zogeheten accreditatie was ingetrokken. Dit betekende voor een aantal vuurwerkbedrijven dat zij wel beschikten over een goedgekeurd rapport afkomstig van X. Maar dat dit rapport niet (meer) geldig was. Dit betekende vervolgens weer dat zij, eigenlijk ongewild (oftewel door overmacht), in overtreding waren. Op grond van het Vuurwerkbesluit moet er namelijk een goedgekeurd rapport binnen het bedrijf liggen afkomstig van een geaccrediteerde instantie. In ieder geval een hoop “paniek peeuw” zowel in Enschede als in den lande over deze situatie. Iedereen zat met de handen in het haar, wat nu te doen?
Landelijk zijn hierover vervolgens afspraken gemaakt. Bedrijven die niet meer met een andere certificerende instantie in zee konden gaan (te kort dag want vrijwel alle vuurwerkbedrijven hadden pas in december deze nieuw vereiste sprinklerinstallatie geplaatst) konden alsnog vuurwerk verkopen tijdens de jaarwisseling nadat via een zogeheten quickscan was aangegeven dat de installatie op hoofdlijnen voldeed. Natuurlijk hebben we toen het handhavingstraject ook ingezet. Er zijn door mij vooraanschrijvingen verzonden dat er een gecertificeerd rapport aanwezig moest zijn voor 1 maart 2005. Tijdens de hercontroles van vandaag is gebleken dat de betreffende bedrijven niet beschikten over het gevraagde rapport. De reden hiervoor was dat bedrijf X een procedure had aangespannen tegen de intrekking van zijn accreditatie. In afwachting op de uitslag van deze procedure hadden de bedrijven nog geen nadere stappen ondernomen. Als bedrijf X de procedure zou winnen, zouden zij immers beschikken over een goedgekeurd rapport, aldus de bedrijven.
Vervolgtraject
Om aankomend december dezelfde problematiek te voorkomen heb ik een aantal dwangsommen opgesteld. In deze dwangsommen is aangegeven dat de bedrijven in ieder geval voor het nieuwe vuurwerkseizoen de boel in orde moeten hebben. Een fixse geldboete is opgenomen in de beschikking voor het geval het niet in orde is binnen deze (begunstigings)termijn.
Ook voor iemand van ‘na de vuurwerkramp’ (zo noemen we mensen hier die binnen de gemeente Enschede zijn gaan werken na de ramp en daar behoor ik dus ook bij) en die destijds dus de commotie niet aan den lijve hebben meegemaakt, proef je duidelijk bij dit soort handhavingsacties de politieke gevoeligheid van het onderwerp. De politiek is iets waar jijzelf weinig invloed op hebt, maar waar je in je functie wel mee moet (leren) omgaan!
Gepubliceerd door Hedwig op 09 april 2005 | Reacties (0)
05 april 2005
Overheid en privaatrecht
Vandaag: geldzaken en overeenkomsten.
De gemeente kan net als burgers (zoals jijzelf) overeenkomsten aangaan. Een overeenkomst is eigenlijk een mooier woord voor het maken van afspraken. Bijvoorbeeld als jij aangeeft in een kledingwinkel dat je de nieuwste G-star wilt hebben en je rekent de broek af bij de kassa dan noemt men deze handelingen samen een ‘overeenkomst’. Jij betaalt en vervolgens krijg jij van de verkoper van de winkel de broek mee naar huis. De gemeente maakt ook dergelijke afspraken met andere (rechts)personen. Deze afspraken zullen danwel niet snel over de aankoop van een hippe spijkerbroek gaan ;-), maar gaan voornamelijk over de aan- of verkoop van gronden en/of gebouwen (de zogeheten onroerende zaken) en het afwikkelen van geldzaken. Deze geldzaken kunnen over allerlei onderwerpen gaan (bijvoorbeeld het uitbetalen van schade of nadere afspraken naast een wettelijk verleende subsidie). De wet (hoe kan het ook anders, daar hebben we hem weer!) is in beginsel leidend over wat voor nadere afspraken je in een overeenkomst kunt zetten.
Aan de ene kant heb je het publiekrechtelijke kader (de gemeente als ‘overheid’) en aan de andere kant het civielrechtelijke kader (de gemeente als ‘burger’) waarbinnen je deze overeenkomsten kunt aangaan. Je moet dus wel checken over welk kader van de gemeente (het civiele of het publieke) je het hebt als je met iemand een overeenkomst wilt aangaan. Natuurlijk heb je ook nog verschillende soorten overeenkomsten, maar omdat het anders wel een bijster oninteressant verhaal wordt, laat ik de verdere juridische precisering hiervan even buiten beschouwing.
Vandaag ben ik dan ook bezig geweest met het uitzoeken van het bedrag dat wij nog tegoed hebben van een bedrijf uitgesplitst in de tijd. Er zijn namelijk voor dat bedrijf een aantal fysieke maatregelen getroffen --( ‘welke maatregelen dan?’ zie ik je denken, maar daar kan ik helaas niet wat over vermelden)--. Die maatregelen hebben ons en andere overheden (ja, hou je vast) een dikke 1.000.000 euro gekost en deze kosten willen wij graag van het bedrijf terughebben. Het bedrijf moet zelf ook nog wat maatregelen uitvoeren waarvan de kosten zijn geraamd op een dikke 2.000.000 euro. Daarnaast bestaat er nog een mogelijkheid voor dat bedrijf om subsidie bij ons aan te vragen voor het uitvoeren van die maatregelen. Als het bedrijf voldoet aan de wettelijke voorwaarden voor de verlening van de subsidie, kan het zo zijn dat zij ongeveer 700.000 euro hiervoor van ons kunnen ontvangen. Ik probeer nu in onderling overleg met de advocaat van het bedrijf te komen tot een financieel compromis over de afwenteling van alle kosten en baten voorzover dat wettelijk mogelijk is. De gemaakte afspraken hierover willen we dan gaan gieten in een overeenkomst.
Voor de afwenteling van bovengenoemde kosten heb ik ook contact gehad met de provincie Overijssel en het ministerie van VROM (Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu). De provincie Overijssel heeft namelijk ook kosten gemaakt die in dat 1 miljoen zitten en het ministerie van VROM verstrekt aan onze gemeente de subsidie die wij vervolgens weer kunnen verstrekken aan het bedrijf. Het voordeel hiervan is natuurlijk dat deze afstemming leidt tot een integraal resultaat, maar het nadeel is dan wel weer dat het lang duurt voordat het integrale resultaat uiteindelijk op tafel ligt.
Je kunt van al deze afstemmingsconstructies (advocaat – bedrijf – ministerie – provincie en vice versa) heel gefrustreerd raken en soms is het uiten daarvan ook zeker nodig (even met de vuist op tafel slaan, dat lucht op), maar de ervaring leert inmiddels dat het resultaat uiteindelijk de moeite waard is!
Gepubliceerd door Hedwig op 05 april 2005 | Reacties (0)
02 april 2005
Bodemhandhaving
Vandaag: het beoordelen van een uitgevoerde sanering. Hoe gaat dat nu precies en waar moet je op letten.
Vandaag zal ik even tot op de bodem vertellen wat ik heb gedaan.
Inderdaad: ik ben bezig geweest met bodemhandhaving!
Ik doe onder andere de juridische beoordeling van de uitvoering van saneringen. De uitvoering hiervan wordt gerapporteerd in een rapport, het zogeheten evaluatierapport. Ik bekijk het ingediende rapport op basis van een aantal wettelijke kaders. De hoofdwet is natuurlijk de Wet bodembescherming. Deze wet heeft als doel regels te geven ter bescherming van de bodem. Als bescherming van de bodem niet (voldoende) gelukt is, geeft deze wet ook regels voor het opruimen van de bodemverontreiniging die is ontstaan. Daarnaast hebben wij zelf regels vastgesteld in onze Bodemverordening en zijn er nog tal van andere regels die aangeven hoe je moet omgaan met aangetroffen stoffen, risico’s daarvan etc.
Vandaag ging het om de uitvoering van een sanering waarbij een isolatievariant was uitgevoerd. Het bedrijf had een nieuw stuk loods gebouwd. Dit betekende in dit geval dat een deel van de verontreiniging was opgeruimd en de rest van de verontreiniging zou worden geisoleerd door middel van het aanbrengen van een verhardingslaag. Vroeger zou deze saneringsvariant ondenkbaar zijn geweest. De oude interimwet bodemsanering ging namelijk uit van het multifunctionaliteitsprincipe (dat wil zeggen dat alles moet worden opgeruimd). Omdat dit echt handen vol geld kost (bij een sanering moet je al snel denken aan enkele tientallen duizenden euro’s) en contactrisico’s met de verontreiniging ook kunnen worden voorkomen door het isoleren van de vlek is het functionaliteitsprincipe in de wet terechtgekomen. Dit houdt in dat mag worden gesaneerd naar het gebruik van het terrein en dat ook rekening mag worden gehouden met de kosten van de sanering (kosten versus milieurendement).
Het evaluatierapport van deze sanering was echter niet compleet. Er was beschreven hoeveel grond was ontgraven, wat in depot was gezet, de keuringen van deze grond, het hergebruik van de grond ten behoeve van de loods en de afvoerbonnen van de overige grond waren bijgevoegd. Ik kon dus niet instemmen met de uitgevoerde sanering en heb het bedrijf verzocht om in het evaluatierapport op te nemen wat ze nou eigenlijk voor isolatiemaatregelen hadden getroffen. Ook heb ik gevraagd om nadere gegevens over de nazorg van de restverontreiniging die op het perceel was achtergebleven (nazorgplan). Ik heb het bedrijf een termijn gegeven waarbinnen ze deze gegevens kunnen inleveren. Mocht daaruit blijken dat de sanering niet zo is uitgevoerd als we hadden afgesproken, dan krijgt het bedrijf vervolgens een aanschrijving waarin ze worden gesommeerd te saneren conform de gemaakte afspraken. Deze afspraken staan verwoord in het saneringsplan dat door het bedrijf is ingediend en waar wij accoord mee zijn gegaan.
Wat ik nu verteld heb, lijkt misschien een beetje plastisch, maar bodemregelgeving is echt een bijster interessant en vooral dynamisch rechtsgebied. Als je zelf milieubewust bent en kunt bijdragen aan een beter milieu (begint bij jezelf ;-) dan is het mooi om te zien dat wat jij doet ook daadwerkelijk een bijdrage levert!
Vrijdagmiddag heb ik nog een gesprek gehad met een advocaat en zijn client over de grensoverschrijdende verontreiniging op het perceel van de client. Ik moet zeggen dat daar me de tranen wel een beetje van in de ogen sprongen. Dat zijn client niet volledig begreep hoe het juridisch in elkaar zat, kon ik nog wel inkomen. Hij had immers niet voor niets een advocaat meegenomen. Maar wat zijn advocaat allemaal voor argumenten aanhaalde….. maar goed, dat kan ook een bepaalde tactiek zijn. Het kwam er eigenlijk op neer dat de gemeente Enschede een pot geld moest overhandigen aan de client waarmee hij zijn bodemprobleem kon oplossen. Zo werkt het natuurlijk niet en je zou denken 'kort gesprek', maar nee, toch nog 1,5 uur aan het uitleggen geweest hoe, wat, waar, waarom en waar wij als overheid nu eigenlijk voor staan. Omdat wij als gemeente het algemene milieubelang behartigen hebben we voorgesteld om het probleem te gaan trekken. Dat wil zeggen dat wij de andere probleemhebbers zouden uitnodigen voor een gesprek. Hierbij zou dan de oplossing van het probleem gezamenlijk kunnen worden kortgesloten.
En zo verliet toch nog weer een redelijk tevreden klant het pand!
Gepubliceerd door Hedwig op 02 april 2005 | Reacties (0)
29 maart 2005
De dwangsom
Project Tankstations, overtredingen en dwangsommen.
Dat ik juriste ben is inmiddels wel duidelijk. Soms is het lastig te vertellen wat je doet zonder in juridisch vakjargon (oftewel -voor de meesten- onleesbare taal) te vervallen. Toch weer een poging vandaag van mij!
Deze maand draaien we het project Tankstations. Dit is een project waarbij onze milieuinspecteurs alle tankstations (ook LPG) controleren. Bij het niet naleven van de voorschriften die gelden voor tankstations kunnen grote milieu- en veiligheidsrisico’s ontstaan. Vandaar een belangrijke taak voor onze milieuinspecteurs, er zijn er 6 van de 11 belast met dit project, om te checken hoe het naleefgedrag is bij deze branche.
Bij de controle van 1 van deze tankstations is door onze inspecteurs een zwaardere overtreding geconstateerd. Via onze sanctiestrategie wordt hiertegen opgetreden. In deze strategie (die in regionaal verband is vastgesteld) wordt bepaald hoe overtredingen worden aangepakt. Bij deze case kwamen we direct in de fase terecht waarbij een last onder dwangsom (boete) wordt opgelegd. Bij minder zware overtredingen sturen we meestal eerst een waarschuwingsbriefje, maar in dit geval is direct optreden gewenst.
Als eerste heb ik de ondernemer gebeld om hem zijn zienswijze te vragen over ons voornemen om hem een last onder dwangsom op te leggen. Ik heb hem uitgelegd welke overtredingen er geconstateerd waren en hem vervolgens gevraagd hierop te reageren.Van sommige overtredingen vond hij ook dat ze ongedaan moesten worden gemaakt. Van andere overtredingen vond hij dat wij wel heel erg op de regeltjes zaten (dit is een understatement!). De ondernemer had een bepaalde termijn laten verstrijken en gaf daarbij aan dat hij dat had uitbesteed aan een derde en dat deze derde uitstel had gekregen van die termijn. Hij wist echter niet wie die derde dan was. Voor mij dus weer een uitdaging om dat uit te gaan zoeken. Als namelijk blijkt dat er inderdaad rechtsgeldig uitstel zou zijn verleend van deze termijn, dan zou het niet noodzakelijk zijn geweest die beste man een last onder dwangsom op te leggen. Als je dat soort dingen niet uitzoekt en je komt uiteindelijk voor de rechter te staan, dan word je genadeloos neergesabeld. Het is dus zaak om alle feiten en omstandigheden mee te nemen bij het uiteindelijke besluit. Na een paar belletjes kwam ik erachter wie die derde was. Ik heb deze derde verzocht de uitsteldocumentatie naar ons toe te faxen. Uit de fax bleek echter dat er geen uitstel was verleend. (Ik hoop dat het nog een beetje te volgen is, ik kan namelijk niet met naam en toenaam de zaak uit de doeken doen in verband met privacybepalingen).
In ieder geval na ontvangst van deze fax ben ik aan de slag gegaan met het besluit. Bij het opstellen van het besluit speelt de belangenafweging een grote rol. Voor ons als gemeente spelen met name de algemene belangen van handhaving een rol (veiligheid, leefbaarheid, milieu en dergelijke). Voor de ondernemers zijn het vaak financiële belangen die een rol spelen en, zoals je begrijpt, die verschillende belangen die botsen vaak (altijd dus) met elkaar. Na het opstellen van het besluit heb ik de stukken in route gedaan voor het binnenhalen van de verschillende handtekeningen. Als laatste wordt het besluit ondertekend door onze wethouder die bevoegd is (via onze mandaatregeling) om namens ons college van Burgemeester & Wethouders te beslissen. Tegen dit besluit kan de ondernemer bezwaar aantekenen en een voorlopige voorziening aanvragen. Persoonlijk vind ik het echt geweldig om procedures te voeren (adrenaline!). Maar daarover een andere keer meer…
Gepubliceerd door Hedwig op 29 maart 2005 | Reacties (0)
22 maart 2005
Dinsdag 22 maart 2005
Vandaag onze handhavingspartners, de milieuklachtenlijn en onze
jongerenvereniging.
LHO
Vandaag begon de dag met een belrondje om te vragen of onze gezamenlijke handhavingspartners nog agendapunten hadden voor het Lokale HandhavingsOverleg (LHO). Het LHO is een overleg tussen de politie regio Twente, het Waterschap Regge en Dinkel, het Openbaar Ministerie, het brandweer korps Twente, de provincie Overijssel en wij (de afdeling Handhaving). Dit overleg vindt ongeveer 1 keer in de 8 weken plaats en is ervoor bedoeld om de stand van zaken te bespreken ten aanzien van bedrijven waar gezamenlijke handhavingsacties lopen of kunnen gaan lopen. Als voorbeeld kun je hierbij denken aan een bedrijf waar gevaarlijke afvalstoffen worden opgeslagen waarbij de tussenwanden van de verschillende soorten opslagruimtes niet tenminste 60 minuten brandwerend zijn uitgevoerd maar 30 minuten, terwijl 60 minuten is voorgeschreven in de milieuvergunning. Wij schrijven het bedrijf dan aan dat ze in overtreding zijn (de bestuursrechtelijke handhaving) en vervolgens kan de politie ook besluiten het bedrijf een proces verbaal te geven (strafrechtelijke handhaving). Het is natuurlijk niet zo dat wij alleen door dit overleg van elkaar op de hoogte blijven. Het overleg is aanvullend aan het overleg wat tussentijds plaatsvindt. Wat dit overleg zo leuk maakt, is dat je heel direct een kijkje kunt nemen in de keuken van een heel ander vakgebied wat toch linksom of rechtsom met jou eigen vakgebied te maken heeft.
Milieuklachten
Via onze milieuklachtenlijn kunnen burgers klachten bij ons indienen over bijvoorbeeld geluid- en geuroverlast afkomstig van bedrijven. Naar aanleiding van deze klachten wordt er door een milieuinspecteur (zoals Rudsel: lees Rudsels weblog) een onderzoek ingesteld bij het bedrijf om te kijken of de klacht gegrond is. Dat wil zeggen dat de inspecteurs bij een geurklacht de luchtvoorschriften controleren bij het bedrijf. Als blijkt dat het bedrijf niet voldoet aan de voorschriften, dan krijgt ze vervolgens een aanschrijving met daarin een hersteltermijn om de overtreding ongedaan te maken. De opgestelde waarschuwingsbrieven van de milieuinspecteurs worden door mij gecontroleerd en ik adviseer hierbij over de juridische afhandeling van de brief. Dit is een vast onderdeel van mijn functie en dit doe ik dan ook elke dag. Als het bedrijf niet binnen de aangegeven termijn de overtreding ongedaan maakt, neem ik de afhandeling van de milieuinspecteur over. Dit betekent dat nadat een vooraankondiging is verzonden waarin kenbaar wordt gemaakt dat wij het voornemen hebben om het bedrijf een boete op te leggen, zij bij mij hun zienswijze kenbaar kunnen maken (vaak zijn ze het er niet mee eens en vinden ze de gemeente een stelletje @##fjdi. Het is dan natuurlijk de uitdaging om professioneel te blijven. Ik kan je vertellen dat als je voor het eerst een boos iemand aan de lijn hebt die de haak er van woede opknalt, je daar wel even verbluft van staat te kijken!). Het bedrijf kan bijvoorbeeld ook aangeven dat ze binnen 3 weken de afvoerpijp kunnen verlengen, zodat de luchtvoorschriften weer worden nageleefd en zo heb je wel weer een prettig gesprek en probeer je het samen op de juiste (en een beschaafde ;-)) manier op te lossen. Zo heb ik vandaag een brief uitgedaan over de afhandeling van een geur- en een geluidsklacht en over de stand van zaken over dit specifieke handhavingstraject.
Bodem
Naast het handhaven van de milieuregelgeving bestaat mijn functie ook uit de handhaving van de bodemregelgeving. Maar daarover een andere keer meer!
Jong Enschede
Verder heb ik (buiten werktijd dat wel, maar op zich wel werkgerelateerd) nog even een verslag geschreven voor de internetsite van Jong Enschede over onze laatste activiteit. Jong Enschede is ons netwerk van en voor jonge ambtenaren en ik ben een van de bestuursleden. Het is voor mensen tot 36 jaar om hen kennis en kennissen te laten opdoen buiten het eigen werkveld. Om dit doel te bereiken organiseren wij zowel formele als meer informele bijeenkomsten. Van lunchen met jonge raadsleden tot een loopbaanbegeleidingsbijeenkomst. Deze bijeenkomsten zijn niet alleen ontzettend gezellig, maar kunnen daarnaast ook erg leerzaam zijn. En natuurlijk kun je zo ook een dosis bestuurservaring opdoen.
Ook hierover een volgende keer meer!
Gepubliceerd door Hedwig op 22 maart 2005 | Reacties (0)
18 maart 2005
Vroege vogels en ik in vogelvlucht
Vanochtend rond half 8 (gelukkig was ik al uit bed gevallen!) had ik al iemand aan de lijn die enthousiast en dus LUID begon te vertellen dat ze me al had gespot in de METRO. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar wel een beetje van begon te giegelen aan de telefoon. Je kent het vast wel, zo'n 'jeetje wat overkomt me nu' giegel.
Maar laat ik bij het begin beginnen en me eerst eens even voorstellen. Ik ben Hedwig en ik ben 25 jaar. Ik heb rechten gestudeerd aan de Universiteit van Utrecht en na mijn studie ben ik (na uiteraard eerst nog even te hebben rondgetrokken in Australie) aan de slag gegaan bij de gemeente Enschede. Daar werk ik nu ongeveer 3 jaar. Ik ben juridisch adviseur bij de afdeling Handhaving van het cluster Bouwen en Milieu. Dat betekent dat ik me bezighoud met wet- en regelgeving en dan met name voor het vakgebied milieu. Voor sommige mensen een ontzettend geneuzel, voor anderen (ik dus) het mooiste vak dat er is.
Mijn werk bestaat onder andere uit de volgende aspecten: de uitleg en de toepassing van de landelijke regels die we met elkaar bedacht hebben (advisering), het handhaven van die regels (treffen van sanctiemaatregelen), het opstellen van interne regels voor de gemeente zelf (beleid), het onderhouden van contacten met zowel externe partijen (provincie, overige gemeenten, ministeries)als met burgers en hun adviseurs en natuurlijk ook het behandelen van bezwaar-en beroepschriften en het vertegenwoordigen van de gemeente in rechte.
Kortom: een ontzettend boeiende baan!
Als je op meer detaillistisch niveau wilt weten wat ik nu eigenlijk doe bij de gemeente, dan kun je op deze site mijn weblog bekijken. De komende weken zal ik de hoogte- en dieptepunten (het is niet alleen maar dolle pret ;-)) met jullie delen. Dus LOG IN en lees mee en zie dat de gemeente eigenlijk heel dynamisch is voor iemand zoals jij om in te werken!
Hedwig
Gepubliceerd door Hedwig op 18 maart 2005 | Reacties (0)