Vanaf de start van de campagne zijn we vol enthousiasme begonnen met webloggen. Maar al snel werd duidelijk dat het niet zo makkelijk was als het in eerste instantie leek. Om 12 weken lang iedere dag een vernieuwend stukje te schrijven is een grote uitdaging gebleken! Toch hopen we dat we jullie met onze weblogs duidelijk hebben kunnen maken wat we doen. Dat we geen saaie grijze ambtenaren zijn met suffe kantoorbaantjes. Dus als je interesse is gewekt en een baan bij de gemeente lijkt je wel wat, dan hebben wij ons doel bereikt. Nog één tip: kijk voor vacatures bij de Gemeente Enschede op www.enschede.nl

Leuk aan de afgelopen periode was zeker dat je overal je collega’s (en jezelf….) tegenkomt, zoals paginagroot in de Sp!ts en de Metro. Zit je ’s ochtends in de trein op weg naar het werk, beetje suffen, rustig een krantje lezen, zie je opeens je eigen hoofd. Gelukkig ziet het er beter uit dan een half uur daarvoor toen je net uit bed in de spiegel keek. Maar goed, dan ben je direct klaar wakker en hoop je dat degene die tegenover je zit niet op dezelfde pagina is en jou net aankijkt… ach ja, herkend worden als ambtenaar heeft ook z’n charmes ;-)

Wat we jammer vinden is dat we weinig reacties hebben gekregen op onze weblogs. Hierdoor weten we niet goed wat jullie nou eigenlijk van onze blogs (en dus van onze werkzaamheden) hebben gevonden. Laten we de aandacht van geenstijl.nl trouwens niet vergeten te noemen. Daar werden alle vooroordelen over ambtenaren wel errug gemakkelijk uit de kast getrokken. Dus er is nog genoeg werk aan de winkel!

Tot slot toch nog iets over het werk (kan het niet laten!!). Gisteren zijn in het programma Alarmfase 9 onze collega handhavers 20 minuten op de regionale televisie geweest in een item over de landelijke handhavingestafette. Mooie televisie waarin iedereen in Overijssel heeft kunnen zien wat we allemaal voor werkzaamheden hebben, hoe we deze uitvoeren en vooral: waarom we het doen. Want: we handhaven om onze stad leefbaar en veilig te houden. Ook voor jullie!

Allemaal bedankt voor het lezen.

Team Enschede

Hedwig, Ilse, Edwin, Rudsel en Jannetta

Het is de laatste jaren een trend om feestjes niet meer thuis, in een cafe of een restaurant te geven, maar in een schuur bij een boerderij. Thuis feestjes geven vinden veel mensen te veel gedoe en de drankprijzen in cafes en restaurants zijn natuurlijk ook flink gestegen de laatste jaren. Daarom worden de feestjes gehouden bij boerderijen, waar de boer een schuur heeft omgetoverd tot feestzaal of bijeenkomstzaal. Een mooie nevenactiviteit zou je zeggen.

Dit soort ontwikkelingen vinden wij ongewenst. Omdat je nu misschien denkt “wat heeft die gemeente nu weer te zeuren”, zal ik eerst even uitleggen waarom wij er als gemeente problemen mee hebben als boerderijen (en woningen) zonder toestemming van ons horeca-activiteiten hebben. Als er horeca-activiteiten zijn betekent dit dat de boeren zichzelf in hun uitbreidingsmogelijkheden beperken, maar ook de bedrijven in de omgeving. Daar denken ze vaak niet aan.. Daarnaast trekt het veel verkeer aan, wat niet gewenst is in het relatief rustige buitengebied en geeft het vaak (geluids)overlast. Een feest zonder muziek is toch vaak een minder leuk feest.

Dit jaar maak ik een inventarisatie van de verschillende horeca-activiteiten die wij in het buitengebied hebben. Als startpunt heb ik gekozen voor de drank- en horecavergunning die voor een bepaald adres verleend is. Zo’n vergunning heb je nodig als er alcoholhoudende drank wordt geschonken, dit wordt gedronken in het bedrijf of bijvoorbeeld op een terras en je hiervoor moet betalen. Ook heb ik gevraagd of ze bij de integrale actie in het buitengebied extra willen letten op horeca-activiteiten.

Van de politie heb ik een hele lijst gekregen met alle drank- en horecavergunningen die in de gemeente verleend zijn. Een leuk klusje om dit verder te filteren op buitengebied. Niet dus..Maar ja, het kan niet altijd feest zijn…

Een drank- en horecavergunning betekent dus dat er alcoholhoudende drank wordt geschonken. Een drank- en horecavergunning op een adres in het buitengebied waarvan ik denk dat het een woning of een agrarisch bouwperceel is klinkt niet echt logisch. Van die percelen zoek ik de bestemmingsplaninformatie erbij. Een aantal adressen met horeca zijn al bekend. Het zou natuurlijk het beste zijn als mijn lijstje niet veel langer wordt. Ik ben benieuwd…..

Dinsdag heb ik een zaak voorbereid. Nou ja, het is nog geen zaak, maar als ik het besluit heb verzonden, dan wordt het er wel eentje. Medio dit jaar hebben wij van een burger een verzoek gekregen om handhavingsmaatregelen te treffen bij een bedrijf. Het verzoek was om de toko te sluiten vanwege overtredingen van de milieuvergunning die zouden worden gepleegd door dat bedrijf. We hebben een vrij omvangrijk onderzoek ingesteld naar het reilen en zeilen bij het bedrijf en hebben geen overtredingen kunnen constateren. We gaan het verzoek dus ook afwijzen en 99% kans dat hij daartegen in beroep gaat komen. We waren namelijk nog bezig met het onderzoek toen hij bij de Raad van State al een voorlopige voorziening had aangevraagd omdat wij zouden hebben geweigerd (de zogeheten fictieve weigering) om op zijn verzoek te beslissen. Dit verzoek heeft de Voorzitter van de Raad afgewezen, dus ik denk dat meneer meteen bovenop dit besluit gaat springen. Natuurlijk heb ik het besluit ontzettend zorgvuldig opgesteld, dus ik ben benieuwd wat gaat komen.

Woensdag bezig geweest met een zaak waar ik eigenlijk al 3 jaar mee bezig ben. Aanvankelijk was het trekken aan een dood paard, maar zo langzaam aan begint het in een afrondende fase te komen. Het gaat om een berg geld waarvan wij van mening zijn dat wij dat nog krijgen van dat bedrijf. Het bedrijf vindt dat ze maar een beetje hoeven te betalen en nu proberen we het geheel in een overeenkomst te wikkelen. Het is een bodemzaak die wij ten tijde van de overdracht van de bevoegdheden van de provincie naar ons ook overgeheveld hebben gekregen. Wel een bijster interessant geval trouwens. Ons oorspronkelijke doel hebben wij gelukkig al wel bereikt. Het bedrijf is gaan saneren. Alleen de financiele afwikkeling laat nog, als het goed is nog maar even, op zich wachten. Als dit gaat lukken, dan ben ik heel BLIJ blij BLIJ. Gaat het niet lukken, dan wordt het weer procederen. Nou ja, is ook leuk! In ieder geval heeft het dan niet aan mij gelegen dat een minnelijke oplossing niet is gelukt.

Donderdag had ik een congres in Den Bosch. Het congres ging over de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van hergebruik van grond en bagger, het nieuwe saneringscriterium, de eventuele toolkit die je hiervoor kunt gebruiken, de professionalisering van de handhaving, kwaliteit bij processen en bodem en archeologie. De hele bodemwereld was er wel zo’n beetje. Dat was erg interessant alhoewel ik niet heel erg veel nieuwe dingen heb gehoord, behalve over archeologie want daar hou ik me niet zo mee bezig. Maar zo’n dag is natuurlijk niet alleen om te meten hoe het staat met je kennisniveau (dat was dus wel ok), maar is ook goed voor je netwerk. Even bijkleppen her en der.

Vrijdag discussie gevoerd over failliete bedrijven en hoe om te gaan met de doorstart van deze bedrijven op een ander adres. Probleem is vaak dat op de failliete locatie een milieuvergunning rust. Deze vergunning is namelijk locatie gebonden en dus niet persoons- of bedrijfsgebonden. Dan zit het doorstartende bedrijf dus ergens zonder milieuvergunning en dat mag niet! Over het algemeen weten burgers en bedrijven wel dat ze de gemeente moeten inlichten als er iets verandert / wijzigt of anderszins, maar door drukte of desinteresse of wat dan ook wordt de gemeente vaak als laatste ingeseind en dat kan hele vervelende consequenties hebben voor die persoon of dat bedrijf. Omdat het systeem van de Wet milieubeheer best rigide is met termijnen en het bedrijfsleven veel dynamischer, heb ik geprobeerd een voorzetje te maken om wat praktischer met bepaalde overtredingen om te gaan. Dit is dan wel een afwijking van onze sanctiestrategie. Die schrijft namelijk voor dat er in zo'n geval direct een sanctie wordt opgelegd. Toch is dat niet altijd wenselijk, omdat het milieubelang door het optreden tegen de administratieve overtreding niet altijd voldoende wordt gewaarborgd. Als afwijken van de strategie vervolgens de regel gaat worden (de praktijk) bij deze ingekaderde gevallen, dan moeten we natuurlijk deze afwijkingen vastleggen in ons beleid. Ik heb hier dus even een voorzetje voor gemaakt en dit voor het Teamoverleg (met de milieuinspecteurs) ingebracht. Dan kan iedereen er wat van vinden en komen we waarschijnlijk samen tot een mooie dynamische oplossing!

Dat lijkt me weer een mooie afsluiter.
Fijn weekend!

Terug naar de afspraak: das wel even een niet verwachte binnenkomer, ik als vrouw die 14 Turkse mannen uitleg moet geven over de handhavingsstappen van de gemeente. Gelukkig ben ik niet op m’n mond gevallen en had ik ongetwijfeld door m’n basketballengte van 1.87 m enig ‘aanzien’ bij deze groep. Ik heb geprobeerd zo duidelijk mogelijk uit te leggen wat de problemen zijn en hoe de overtreding kan worden opgeheven. Gelukkig was er een jongen bij aanwezig die ook in dienst van de Gemeente Enschede is en die veel vragen beantwoordde die in het Turks werden gesteld. Na ruim een uur waren hun vragen beantwoord. Duidelijk was dat zij bereid waren mee te werken om de klacht te verhelpen. Tevens gaven zij aan het vervelend te vinden dat zij de bouwinspecteur niet kennen, aangezien hij regelmatig foto’s van het complex maakt. Zij zien hem namelijk als een vreemde die hen op de foto zet. Daarom heb ik afgesproken dat ik volgende week weer daar heen ga om het complex te inventariseren en alle bouwwerken vast te leggen. Dan ga ik samen met de bouwinspecteur zodat de tuinders direct kennis met hem kunnen maken.

Het doel, zelf een lekker parfummetje fabriceren, bleek lastiger dan gedacht. Het idee dat ik met de nieuwe Dior thuis zou komen, bleek al snel een illusie. Ach, voor op de toilet heb ik best een geschikt luchtje gemaakt. De workshop graffiti heeft ook gave borden opgeleverd. Het thema ‘kleur de stad’ (de slogan van de Gemeente Enschede is ‘jij kleurt de stad’) is duidelijk terug te zien aan deze kleurige creatieve uitspattingen.

Na de workshops hebben we nog een clinic schermen gevolgd. Met het zonnetje op je masker en je met kevlar beklede schermschort was dat schermen toch een stukkie meer zweten dan ik had verwacht. Op de tv ziet het er een stuk minder inspannend uit....
Gelukkig werden onze inspanningen beloond met een warm- en koud buffet. Om half 10 plofte ik na een fietstocht van een uur op de bank. Op naar het volgende uitje. Maar eerst na het weekend nog effe nagenieten als alle foto’s van het uitje verspreid worden!

Met een hele delegatie van Boa’s, bouwinspecteurs, een opzichter van de
Woningstichting en ik kwamen we bij het adres. Het bleek (gelukkig) allemaal relatief mee te vallen. Van te voren had ik me wel een beetje zenuwachtig gemaakt. De mensen hadden eerder in het verleden een geweldsdelict gepleegd en de politie was ook niet zo vriendelijk ontvangen…. Ik zag het beeld al voor me, allemaal vechtend in de tuin….

De mensen waren een nieuw schuurtje aan het bouwen, waarbij ze de asbestplaten hadden verzaagd en daarna hergebruikten. Er is door de boa’s procesverbaal opgemaakt omdat hergebruik van asbest verboden is (staat in de Wet milieugevaarlijke stoffen).

Ik was mee om een zienswijze op te nemen van de mensen indien zij niet bereid waren om het asbest te verwijderen. Als de mensen het niet zelf willen doen wij het voor ze. Dat is gemakkelijk zul je misschien denken…. De kosten worden echter wel op de mensen verhaald. Zelf alles in orde maken is dus veel goedkoper. Hier waren ze wel bereid om het snel op te ruimen. Een zienswijze opnemen en daarna een aanschrijving sturen dat het moet worden opgeruimd is dus niet nodig.

We hebben met ze afgesproken dat het asbest wordt verpakt in plastic en wordt afgevoerd naar een afvalbrengpunt en dat de schuur bouwvergunningvrij wordt gemaakt. Het ziet er dus naar uit dat deze zaak snel en netjes wordt opgelost!

Ilse

De afgelopen twee jaar heeft het Netwerk Jonge Ambtenaren (NJA) van de Provincie Overijssel een activiteit georganiseerd voor alle jonge ambtenaren in de provincie. Doel van deze bijeenkomsten is het leren kennen van andere jonge ambtenaren in de provincie. Vorig jaar heeft het NJA aan gemeenten gevraagd om in 2005 het stokje over te nemen en een activiteit te organiseren. Jong Enschede heeft daar meteen enthousiast op gereageerd. Alle ambtenaren werkzaam bij de Gemeente Enschede en jonger dan 36 jaar kunnen lid worden van Jong Enschede. Inhoudelijke activiteiten (zoals dit symposium) worden afgewisseld met activiteiten zoals een biertje drinken, naar de film gaan en nog een biertje drinken. Buiten werktijd overigens ;-)

In het kader van Andere Overheid, een actieprogramma van het Rijk, leek het een goed idee om de participatiegraad in Overijssel te meten en met elkaar te vergelijken. Daarom is gekozen voor het thema burgerparticipatie, waarbij vier workshops worden georganiseerd. De vierde workshop heeft als centrale vraag “Wat vereist het van jou?” en mag ik verder invullen samen met de workshopbegeleider, één van onze stadsdeelmanagers. Maandag heb ik een afspraak met hem en moeten we kijken op welke leuke manier we mensen bewust kunnen laten worden van de vaardigheden die nodig zijn om burgerparticipatie te realiseren. Op het eerste gezicht lijkt het misschien simpel, goede communicatieve vaardigheden en het vermogen om opmerkingen van burgers te vertalen in een project of beleid waar iedereen achter staat. Maar als je er verder over nadenkt, is het toch iets complexer. Want luisteren naar de burgers is essentieel, maar naar wie luister je? Tja, meestal naar degene die aan het woord is ;-)
Soms zijn de mensen die aan het woord zijn echter niet representatief voor de mening en ideeën van de groep als geheel. Net zoals ik bij mijn EHBO lessen heb geleerd: wie het hardst schreeuwt wordt pas als laatste geholpen, juist de slachtoffers die stil zijn hebben je hulp nodig. Kortom: de invloed van personen op de groep, het herkennen van groepsprocessen, is een belangrijk element bij succesvolle burgerparticipatie. Maandag dus verder brainstormen hierover.

Nu ga ik een begin maken met het artikel voor de DSOB Actueel!

Ik kan het niet laten, nog wat reclame: als er nog jonge ambtenaren in Overijssel zijn die dit lezen, kijk op http://jong.enschede.nl/ en meld je aan voor het symposium!

Oke dat was al weer een kort verhaaltje van mij. De volgende keer kom ik met een wat levendiger verhaal want dit was wel een beetje “thriller” zullen we maar zeggen.

Rudsel

Jemig de pemig wat een giga stapel dossiers waar ik doorheen moet vandaag.

Het is tevens de bedoeling de bedrijven, die uit de inventarisatie van die stapel dossiers rollen, aan te gaan schrijven om een bodemonderzoek uit te laten voeren op hun perceel of op het perceel dat ze in gebruik hebben. Doen ze dit niet dan aan mij de schone taak om dat af te dwingen met een aanwijzing met daaraan gekoppeld een dwangsom.

Ik geloof dat ik wel 60 dossiers heb doorgelezen. Ik was helemaal gaar, dat begrijp je wel. Het leuke was wel dat ik aan het eind van de dag een samenvatting van alle dossiers had gemaakt met daaraan gekoppeld een actiepunten lijst van ongeveer 15 kantjes voor mijn lieve collega’s (hobby’s…. DELEGEREN! ;-). De een moet even voor me ter plekke wat gaan bekijken en de ander moet me even wat toelichting geven op bepaalde memo’s die in het dossier zitten.

Als het goed is krijg ik voor volgende week vrijdag de door mij gevraagde informatie retour (anders ga ik mijn collega’s handhaven haha) en dan kan het aanschrijven beginnen!

Na de middag stond er een afspraak gepland voor een eindcontrole van een vrijstaande woning. Van de aannemer kreeg ik eerder deze week een gereedmelding van de bouwwerkzaamheden. Voor de in gebruikname gaan we samen met de aannemer de woning bekijken. Er wordt gecontroleerd op de diverse onderdelen uit het bouwbesluit (ventilatie, vloerafscheidingen, toegankelijkheid, rookmelders etc.), de bouwverordening en in de bouwvergunning aangegeven specifieke bepalingen.
Aan het eind maken we samen een controlerapportje op met onze bevindingen en afspraken! Bij deze woning moest de aannemer nog een rookmelder plaatsen, de meterkast laten ventileren volgens de voorschriften en de ventilatie voorziening in de woning was gewijzigd ten opzichte van de vergunning.
Afgesproken dat de aannemer binnen 4 weken de rookmelder zou plaatsen, de ventilatie van de meterkast zou aanpassen en een gewijzigde ventilatieberekening zal indienen overeenkomstig mechanische gebalanceerd ventilatiesysteem.
Na de gestelde termijn ga ik de aanpassingen controleren.

Terugkomend op kantoor moest ik nog wat telefoontjes afhandelen en nieuwe afspraken plannen met aannemers die vandaag gebeld hadden. Het verwerken van de vandaag uitgevoerde inspecties is een mooi klusje om morgenvroeg de dag weer mee te beginnen.

Daarom hebben wij op de singels, de belangrijkste invalswegen en andere opvallende locaties de woningvoorraad en de uitstraling van winkelpanden vastgelegd op foto’s. Zojuist heb ik samen met drie collega’s overleg gehad over deze inventarisatie van de invalswegen. En wat je dan ziet is soms echt heel treurig. Winkelstraten buiten het centrum waar alle winkels proberen op te vallen door schreeuwerige reclameborden aan de gevels. Nog een manier om op te vallen is je hele pand in een knalkleur te schilderen. Tja, smaken verschillen, gelukkig.
Die straat straalt door de veelheid aan kleuren en reclameborden juist chaos uit en alleen het meest neutrale pand valt op. Wij willen nu nagaan of voor deze reclameborden een vergunning is verleend. Zo niet: dan gaan wij aan de Welstandscommissie advies vragen. Zij beoordelen of reclameborden, gevels en panden voldoen aan redelijke eisen van welstand. Welstandscriteria voor verschillende wijken en straten zijn in beleid vastgelegd, de zogenoemde Welstandsnota. Kort gezegd is de bedoeling dat panden qua uitstraling en vormgeving passen in hun omgeving en hier zijn wij op toe. Als er reclameborden in ernstige strijd met redelijke eisen van welstand zijn, kunnen wij hiertegen optreden door de eigenaar aan te schrijven de borden te verwijderen of te vervangen door borden waar de welstandscommissie goedkeuring aan heeft gegeven. Op die manier willen we straks mooie aanloopstraten en singels realiseren die sfeer en gezelligheid uitstralen.

Ook door eigenaren van panden met achterstallig onderhoud aan te schrijven, hopen we de kwaliteit van de invalswegen te verbeteren. Het is alleen jammer dat onze ‘bemoeienis’ daarin noodzakelijk is. Als ik eigenaar was van een herenhuis aan de singel, zou ik er echt wel voor zorgen dat mijn kozijnen geschilderd waren en niet gingen rotten. Of dat mijn schoorsteen niet van ellende scheef gaat hangen. Sommige mensen hebben echter een duwtje in de rug nodig, een enkeling zelfs een behoorlijke stoot in de rug, maar uiteindelijk is iedereen blij met het resultaat. Win-win situatie

De laatste tijd ben ik bezig geweest met de verschillende reclames die op transformatorhuisjes zijn aangebracht. We hebben nogal veel transformatorhuisjes (meer dan 500!) in de gemeente en op veel van die dingen zit reclame. Er zijn al meerdere klachten binnengekomen van mensen die vinden dat dit niet kan. Ze kijken er vanuit het keukenraam op en dat vinden ze niet zo’n geweldig uitzicht. Er worden posters opgehangen in de frames die op de huisjes zijn gemaakt. En dat zijn posters die er zo leuk uitzien dat mensen ze wel zelf willen hebben. Mesjes erbij, en snijden maar. Het bedrijf dat de reclames aanbrengt heeft hiervoor geen toestemming van ons. Nu ben ik aan het bekijken hoe wij om moeten gaan met deze reclames. In dit geval kun je het op meerdere manieren aanpakken, bijvoorbeeld op grond van de excessenregeling in de Woningwet (simpel gezegd: als het er echt niet uitziet), op het bouwen zonder bouwvergunning en eventueel ook strijd met het bestemmingsplan. Een leuk uitzoekwerkje. Er zit wat tijdsdruk achter, maar dat is helemaal niet erg. De “klagers” willen natuurlijk dat de reclameborden er zo snel mogelijk afgaan. Ik heb het bedrijf al vriendelijk gevraagd of ze dat willen doen voor die locaties, maar helaas hebben ze daarop nog niet gereageerd. Ik heb al gehoord dat mensen het er dan wel zelf af gaan slopen…. Ik snap ook wel dat ze vinden dat het te lang duurt. Hoe moeilijk kan het zijn om die borden direct te laten verwijderen? Bij het nemen van besluiten moet de gemeente zorgvuldig te werk gaan. We kunnen niet zomaar in een besluit zeggen dat alles er afgehaald moet worden. Er moet altijd worden bekeken of alsnog een vergunning verleend kan worden. En dat kost in dit geval redelijk veel tijd. Dat krijgen we ook vaak te horen. “die mensen doen iets illegaal en nu mogen ze ook nog een vergunning aanvragen. Het zou er direct afmoeten. Vraag je het netjes aan dan mag het niet”. Dat moet worden onderzocht of er alsnog een vergunning kan worden verleend betekent natuurlijk niet dat ze ook echt een vergunning kunnen krijgen. “Brutale” mensen krijgen bij hetzelfde geval dus dezelfde uitkomst als de mensen die het netjes hebben aangevraagd. En zo hoort het natuurlijk ook.

Tot de volgende keer.

Ilse

Dite is een beschrijving van wat er bij onze afdeling binnenkomt aan beroepschriften van deze man. Bij andere afdelingen gaat het op precies dezelfde manier. In de stukken die naar de rechtbank worden gestuurd wordt iedere ambtenaar, het college, de burgemeester, de koningin en zelfs de rechters uitgescholden en voor corrupt uitgemaakt. Onder politiebegeleiding vinden de zittingen plaats omdat de ambtenaren zich niet veilig voelen.

Na 10 jaar lang gemeentebreed minimaal 1 fte op jaarbasis te hebben besteed aan deze man, zijn verzoeken, bezwaren en alles wat erbij komt kijken, is geprobeerd via bemiddeling de vrede terug te krijgen. Helaas is dit mislukt en zijn we weer terug bij af. Zijn verzoeken gewoon in de prullenbak mieteren is wettelijk niet toegestaan. Dus gaan we verder met gemeenschapsgeld steken in nutteloze verzoeken en bezwaren van in iemand die leeft om ambtenaren bezig te houden.

In de hoop dat hij dit leest: ook zonder uw eindeloze geklaag over alles wat los en vast zit hebben we werk genoeg! Laat ons alsjeblieft werk doen waar de inwoners van de Gemeente Enschede wel gebaat bij zijn. Dank u vriendelijk.

Vorige week kreeg ik de lijst met alle adressen aangeleverd van een collega. Ik heb de lijst met bedrijven en woonadressen doorgekeken of het nodig is dat Edwin mee gaat. Bij een aantal adressen zijn we bijvoorbeeld al een hele tijd niet geweest. De actie is dan ook een goede aanleiding om een keer te gaan kijken wat er precies op die percelen gebeurt. Mensen worden er als het nodig is op aangesproken dat niet alles wat ze doen zomaar kan. Als ze weten dat wij actief handhaven, zullen ze in het vervolg eerder nadenken voordat ze zomaar iets doen. En natuurlijk spreken dit soort acties zich rond, wat ook preventief werkt. Vooral in het buitengebied merk je dat mensen veel van elkaar weten en informatie zich snel verspreidt.

Daarnaast ben ik nog bezig geweest met een verweerschrift voor de Commissie Bezwaarschriften, ook weer voor een zaak in het buitengebied. Misschien dat je denkt, “die schrijft ook alleen maar over dingen in het buitengebied”. Ja, dat kan kloppen! Aangezien circa 80% van mijn tijd gaat zitten in handhavingszaken in het buitengebied. Handhavingszaken in de stad vind ik ook leuk om te doen, maar buitengebied trekt me nog net iets meer. Mijn achtergrond heeft daar denk ik mee te maken (heb altijd in het buitengebied gewoond en mijn vader is agrarier) en ik vond tijdens mijn studie Ruimtelijke Ordening en Planologie ontwikkelingen in het landelijk gebied ook altijd het meest interessant.

Volgende keer nog meer buitengebied! Dan zal ik wat vertellen over het project horeca in het buitengebied.

Ilse

Ik heb me even voorgesteld aan de heren en 's middags werd ik al opgeroepen voor een bepaald dossier waarbij zij wat vragen hadden. Als het goed is krijgen wij na de inspectie (deze duurt ongeveer 4 dagen) een aantal aanbevelingen over hoe wij onszelf (nog meer) kunnen verbeteren. Hartstikke mooi dus!

Het is best grappig om zelf gecontroleerd te worden. Zo word je inlevingsvermogen denk ik sterker. Als ik nu zelf weer handhavend optreedt kan ik me waarschijnlijk (nog) beter inleven in de ander.
Niet verkeerd dus.

Ik ben heel erg benieuwd wat zij vinden van de manier waarop wij werken. Ik hoop dat we een positieve afrekening krijgen.
Wordt vervolgd!