Blog Wiepke Popkema

Pffff... mijn collega's gaven aan, dat ik de bril maar op moest halen, maar koppig als ik ben was dat voor mij geen optie. Er blijven wel eens brillen liggen bij de gemeente (gevonden voorwerpen), maar er zat niet één goeie bij. Wel omabrillen, maar die stonden niet echt vlot. Vandaag zou ik toch echt starten met het inbrengen van de reserveringen (zie weblog van gister). Eerst moest ik nog een aantal andere dringende zaken afhandelen. Eerst kwam de firma langs, die de reclame uitingen verzorgt in onze sporthal (zie ook weblog van gister). Na een praatje en het overhandigen van de aanbevelingsbrieven kon ik mijn werkzaamheden hervatten. Ik had gister nog een mailtje gestuurd naar een professioneel toneelgezelschap genaamd Tryater. In Friesland en omstreken zeer bekend en gewaardeerd. Het mailtje was gericht aan het hoofd ‘techniek’, om technische aspecten van de ‘theatervoorziening’ van Lemmer door te spreken. De eerste paal gaat volgende week woensdag de grond in, dus het zijn de laatste puntjes op de i. Uiteraard hebben we al heel veel overleggen gevoerd met verschillende specialisten, maar deze hadden vaak een belang in de vorm van een eventuele opdracht.

Voor de lezers, die de draad nu echt helemaal kwijt zijn… ik ben verantwoordelijk ambtenaar voor het project ‘Sport- en Cultureel Centrum Lemsterland’. Dit unieke bouwproject voorziet in een theatervoorziening in een sporthal, waar ook competitiesport gespeeld kan/ moet worden. Sport en cultuur gaan dus hand in hand. Naast sportverlichting moet er dus ook sfeerverlichting aangebracht worden. Een bijzonder uitdagend project, wat nog uniek is in Nederland. Met namen de aandacht voor geluid/ akoestiek/ theateraankleding vraag bijzondere aandacht. Door het multifunctionele gebruik (sporthal kan binnen een aantal uurtjes ‘omgetoverd’ worden in theaterzaal) wordt cultuur weer betaalbaar. Veel gemeenten zijn te klein, om nog een specifiek theatergebouw of i.d. te exploiteren. M.a.w. dit concept is, als het goed uitpakt, de toekomst. Wie volgt….

Om even terug te komen op het mailtje naar het hoofd techniek. Deze man weet vanuit de praktijk wat wel en wat niet werkt. Daarnaast heeft hij geen belang en kan dus eerlijk en open advies geven. Omdat hij altijd mee wil werken aan zo’n project, wil hij er kosteloos tijd in steken. Ik stel dit uiteraard zeer op prijs. Uiteraard moet hij goed geïnformeerd worden, dus heb ik voor hem een heel informatiepakket samengesteld. Heel wat afstemming later (moesten namelijk diverse ander mensen bij zitten) heb ik het overleg ingepland.

Nu moest ik toch echt met de reserveringen bezig…. Telefoon! Weer die irritante telefoon, die je nooit rustig laat werken. Ik begin steeds beter te begrijpen, waarom sommige gemeente specifieke telefonische spreekuren inlassen. Een collega van de gemeente Skarsterlân vroeg, waar het verslag van een afgelopen vergadering bleef… Tja.. druk, druk, druk gaf ik als antwoord. Gezien het volgende overleg komende donderdag plaatsvindt, moet het verslag nu toch echt wel aangeleverd worden. Hij had natuurlijk helemaal gelijk, maar ik had eigenlijk nog zoveel prioriteiten. Om 18.45 uur ging mijn mobiel. Mijn lieve vrouw, die toch graag wilde dat ik thuis kwam. Ik was net met de laatste regels bezig van het verslag en meldde, dat ik al onderweg was. Het antwoord was: “doe geen moeite, ik heb om 19.30 uur raadsvergadering.” Oeps… ik zou voor het avondeten zorgen. Het leven van een ambtenaar gaat niet altijd over rozen.