Blog Esmeralda Popkema

Nadat ik het Nijs út Nijefurd weer verzorgd had, werd ik om 13.00 uur gebeld voor een kort interview met een schrijver van het A+O fonds. Achteraf bedenk je dan vaak; goh, dit had ik ook nog wel kunnen noemen en dat ook nog wel... Volgens mij wordt het een klein artikeltje, want erg veel voer heb ik de beste man vrees ik niet gegeven.

Discussiëren, netwerken maar bovenal funbeleving!
Vanmiddag weer een bestemmingsplan op onze site geplaatst. Een persberichtje van mijn collega uit Wûnseradiel doorgenomen over onze kitesurfzones aan het IJsselmeer.
By the way, even serieus; Zuidwest Friesland is echt hét vakantiegevoel op en top dagelijks mee maken. Ik bedoel maar; komende woensdag lekker varen met mijn collega’s. Voor komende donderdag had ik ook al een fantastische uitnodiging gekregen om op ‘een prachtig schip met gezellige kuip, het ruime sop, in een uniek monument, met vrijheid, en een ruime blik, visie, gezellig te varen, en ietwat te werken, maar vooral te ontspannen in de frisse lucht’. Jahaa. Helaas heb ik voor komende donderdag al wat afspraken staan en moest ik deze uitnodiging afslaan. Twee keer varen tijdens werktijd in één werkweek, daar voel ik me dan ook weer niet echt goed over. Echter aan het eind van de middag kreeg ik de uitnodiging om in juni een keer mee te gaan varen met het monumentale schip. Deze uitnodiging laat ik zeker niet varen. Wat is er nu mooier, dan met een paar vakidioten, te zeilen op de fantastische Friese meren? Nou?

Even kort voorstellen
Zoals gezegd zijn hier dan nog mijn collega’s uit de Zuidwesthoek. Overigens was dit tijdens de opening van ons ISZF, vandaar de alcoholische versnaperingen. Let wel: na werktijd hoor.

Van links naar rechts:
Roos van Lemsterland, Marco uit Littenseradiel, Jan uit Wûnseradiel, ik en Auke uit Gaasterlân-Sleat.
Echt wel een gezellige club.

Cool
Rond 15.00 uur kwam een vertegenwoordiger van een communicatiebureau dat ons nieuwe logo verzorgd. Vandaag kwamen ze ons nieuwe briefpapier presenteren. Ziet er cool uit joh!! Als klankbordgroep waren we het, onvoorstelbaar, maar waar, dit keer helemaal eens met elkaar.
Aan het begin van de presentatie had ik een voorgesprek met het bureau. Ze zei ontzettend veel cultuurverschil te bemerken tussen de gemeenten waarmee ze zaken doen. Zo noemden ze een gemeentelijke klus, die maar liefst twee jaar tijd had gekost. Hun eerste beeld van de overheid was dan ook, dat iedereen overal iets van wou vinden. Lastig werken dan.
Op een gegeven moment waren wij het als klankbordgroep dus volkomen eens met elkaar. Best bijzonder eigenlijk, want niets is zo verschillend als smaak, maar in dit geval waren we het met elkaar eens, ik kan er nog niet bij... Toen zei onze voorzitter; “Hoe gaat het vervolgtraject nu? Je brengt het waarschijnlijk nog in het college?” Ik antwoordde; “Nee hoor. De klankbordgroep geeft de definitieve beslissing. Ik wacht de definitieve correspondentieset nog even af en dan; hup invoeren die hap. Ik wil graag van het oude briefpapier af, dat is zo lelijk.” “Goed plan,” zei de voorzitter. "Eens," zei ook de rest. Na afloop van het gesprek, zei het bureau dat het vond dat ik zo kordaat gereageerd had. Leuk om te horen: "Jij weet er wel vaart in te brengen."
We hebben afgesproken dat ik volgende week de definitieve versie kom ophalen. Kan ik daar ook eens even kijken, leuk toch. Natuurlijk heb ik al een aantal collega’s ons nieuwe briefpapier laten zien. De reacties zijn werkelijk positief: “Ziet er fris uit.” “Ja, lekker modern hoor.” “Eindelijk van de jaren 80-look af.” “Dit hadden ze veel eerder moeten doen.”
Dit soort projecten zijn natuurlijk super, omdat je gelijk zo’n visueel verschil ziet. Ik kan dan ook haast niet wachten totdat iedereen het briefpapier ziet. Vind het stiekem wel stoer, spannend en gaaf hoor...