Blog Esmeralda Popkema

Interviews
’s Middags belde een verslaggever van radio Enkhuizen. Die wou graag donderdag een interview met onze burgemeester over de veerboot die vaart tussen Stavoren en Enkhuizen. Alleen had ik voor komende donderdag al een interview voor onze burgemeester gepland staan met Ondernemend Friesland. Hiervoor de wethouder Economische Zaken benaderd en die was bereid dit laatste interview af te geven. Weer mooi geregeld.

Maandcafé
We sloten de middag af met een borrel ter gelegenheid van de Abraham in combi met een andere jarige collega. We kwamen met elkaar tot de conclusie, dat we als collega’s van verschillende afdelingen vaker een borrel moeten drinken. We hebben dan ook afgesproken om een maandcafé in te gaan stellen.
Tijdens de borrel kwam natuurlijk ook de organisatiebrede presentatie van het management ter sprake. Deze presenteerden vandaag hun visie, missie en doelen. Sommige van mijn collega’s vonden de presentatie wat te zweverig of een hoop ‘blabla’ -zoals een van mijn collega’s het verwoorde-.
Ik was en ben het daar niet mee eens. Vind het juist heel goed dat er op deze manier helderheid verschaft wordt over de richting waar ons management heen wil. Mooi proces hoor, om te zien hoe collega’s elkaar dan opzoeken; ‘Wat vond jij ervan?’ Het was toch wel weer hét gespreksonderwerp van de dag. Zo werd er bijvoorbeeld gezegd dat we als collega’s onderling niet ‘over’, maar juist ‘met’ elkaar moeten praten. Mooi streven toch? Aan het eind van de dag hebben de ‘collega’s onderling’ overigens wel besloten dat ‘over anderen’ praten mag, zolang er naast iets negatiefs direct iets positiefs benoemd wordt. Dan klinkt ‘over iemand praten’ ineens veel minder erg...

‘Doch dyn plicht, en lit de lju rabje’
Laat ik mezelf nu niet heilig verklaren, maar ik streef er wel echt naar om zo min mogelijk over anderen te roddelen. Toch blijft dat lastig en ook heus een valkuil. Het is nu eenmaal verleidelijk om de woorden uit te spreken en daarmee gelijk 'belangstelling' te krijgen; “heb je het al gehoord” of “weet je het al van die en die”. Vooral als je het wat fluisterend brengt, spitst iedereen zijn oren om 'het geheimpje' te horen.
Afgelopen vrijdag de stoute schoenen aangetrokken en een sluimerende irritatie besproken met een collega. Moest vanmiddag via een andere collega horen dat ze mij nu een ‘zelfverzekerde trut’ noemt. Tja. Die woorden hoor je misschien toch net ietsjes liever van een ander, dan dat diegene het recht in je gezicht zegt. Hoewel…Het liefst hoor je deze woorden natuurlijk helemaal niet.
Een wijs man, jahaa Rob D te L, weet niet of je dit leest, maar zo beschouw ik je :-) zei mij eens; “Ik hoef niet meer zo nodig door iedereen aardig gevonden te worden.” En gelijk heeft ie. Ik doe m’n werk en doe mijn best en ach.. ik probeer de mensen wel te laten kletsen.