Blog Esmeralda Popkema

Bij mijn vorige werkgever, gemeente Lemsterland…..
(Toelichting: Weblog van Wiepke Popkema gelezen? Kuchekuche, jawel, ik ben zo iemand die rotzooide met een mannelijke collega op het werk. Net als 1 op de 8 werknemers volgens onderzoek, dacht ik tenminste; uhm Dilan Yesilgoz weet jij dit toevallig??? Lees met plezier de door jou beschreven onderzoeksresultaten.
Nog even ter aanvulling, ben ondertussen keurig met hem getrouwd hoor, zie achternaam.
Echter, een tip, zoek je een leuke vent? Neem dan gerust een baan in gemeenteland. Lopen werkelijk genoeg smakelijke exemplaren rond ;-)
Zou bijna typen; solliciteer in Nijefurd, maar dan krijg ik Lemsterland op mijn dak vrees ik :-))

Goed, terug naar mijn verhaaltje, we zaten in Lemmer met zijn vieren op een kamer. Een van mijn juridische collega’s heeft toen eens een ingezonden stuk richting krant gestuurd. Zijn stuk ging erover dat werkgevers veel flexibeler moesten zijn in de werktijden voor medewerkers. Bijvoorbeeld dat mensen -met een ochtendhumeur?- pas rond 13.00 uur ’s middags mochten werken en dan gewoon tot 22.00 uur ’s avonds desgewenst door konden gaan. Achteraf denk ik dat hij dit artikel geschreven heeft naar aanleiding van mijn ongekende vervelende aanwezigheid in de vroege uurtjes (onder vroeg versta ik voor tienen). Heb minimaal één kop koffie nodig alvorens ik aanspreekbaar ben voor collega's. Bij externen kan ik nog net het fatsoen op brengen om vriendelijk en uitgeslapen te klinken.

Papieren tijgers?
Rond half 11 liep ik met de juridisch controller annex ambtenaar openbare orde en veiligheid -kleine gemeente: ong.11.000 inwoners en 85 collega's- naar het MT overleg. Hij ging daar een presentatie over GRIP verzorgen. GRIP? Tsja. In de rampenbestrijding hebben ze blijkbaar een afkortingsafwijking. Zo hebben we naast het GRIP het CRIB en het GHOR en het COPI en ROT en GBT en…ga zo nog maar even door.
Binnen een half uur stond ik weer buiten. Vraag me niet wat ik er nu precies van opgestoken heb..’T ging me het ene oor in en het andere weer uit. Ik snap best dat we als gemeente goed, nee eigenlijk perfect, voorbereid moeten zijn op een ramp. Maar, kun je er ooit goed op voorbereid zijn? Voor diensten als brandweer, politie en ambulancediensten is het hun dagelijkse werk. De iedere dag terugkerende praktijk met vele oefeningen. Wij ambtenaren oefenen ons rampenplan eens in het jaar. Of eens in de twee jaar.
Ben blij dat ik niet de verantwoordelijk persoon ben voor dergelijke draaiboeken. Ik zou het maar frustrerend vinden wanneer de boel niet goed of slechts deels geregeld is. Tuurlijk, op het moment dat onze draaiboeken weer up-to-date moeten zijn, of we oefenen moeten, pakken we de stukken er bij. Middel erger dan de kwaal? Vanaf pagina 65. Volgens mij blijft het een deel van het werk wat er bij hangt…

Ohh…dat is van de gemeente!
Om 12.00 uur de lunch-presentatie van het nieuwe logo. In april 2004 heeft mijn stagiaire een huisstijlonderzoek gehouden. Hieruit is gebleken dat binnen Nijefurd geen duidelijke regels zijn voor een huisstijl. Een huisstijl is een programma van afspraken over de wijze waarop de organisatie zich presenteert aan de eigen medewerkers en aan de buitenwereld. Correcte toepassing van deze afspraken is van cruciaal belang voor een eenduidige en professionele presentatie.
Bij het maken van een nieuwe huisstijl hebben we -klankbordgroep bestaande uit de burgemeester, adjunct-directeur, hoofd externe dienstverlening en medewerker Repro- gekeken naar de identiteit en de visie van Nijefurd. Wij willen dat een nieuwe huisstijl de herkenbaarheid van Nijefurd, de betrokkenheid van medewerkers en de efficiency van de informatiestroom bevordert. Het moet een combinatie worden van transparantie, doelgerichtheid, vertrouwdheid en professionaliteit.
In onze huidige huisstijl gebruiken we het gemeentewapen, zie rechts:

Hoe lullig ook, maar mensen oordelen over mensen, voorwerpen en organisaties door middel van visuele waarneming. Boeken met een goede typografie, gedrukt op mooi papier en voorzien van een fraaie omslag worden nu eenmaal hoger gewaardeerd dan onverzorgde publicaties. Ook een gemeente die een positief beeld weet op te roepen bij haar inwoners, ontvangt meer sympathie dan een gemeente waarvan haar inwoners een slecht beeld hebben. Hoe goed mensen ook weten dat ze niet op het uiterlijk af moeten gaan, ze doen het toch.

Brrr…gemeentewapen…
Nijefurd heeft dus op basis van het onderzoek gekozen voor een 'ietsjes' modernere huisstijl. Ik gebruik het woord ietsjes omdat we natuurlijk niet onszelf kunnen gaan presenteren met een flitsende kleur oranje en fel roze strepen met paarse stipjes. Toch? Hum. Nouja, in ieder geval heeft Nijefurd daar nog niet voor gekozen.
Helaas voor mij, en natuurlijk ook voor hem, kon onze burgemeester er wegens een oogoperatie niet bij zijn en werd hij vervangen door twee wethouders. Zucht. Ja, ik denk het, dus ik typ het ook maar neer. Wel grappig, na die tijd vroegen collega’s hoe het ging, ik hoorde me dan antwoorden; ‘Ja, ging wel, máár íedereen was in afwachting van wat die éne wethouder er wel niet van zou vinden.’ Achteraf bedacht ik, dat ik waarschijnlijk de enige was die zoveel waarde hecht aan de uitspraak van juist die ene kritische al wat oudere, soms starre maar veelwetende, wethouder.
De bijeenkomst was goed. Als klankbordgroep waren we het wel aardig eens met elkaar. Op 23 mei wordt de nieuwe correspondentieset gepresenteerd en dan gaan we het vervolgtraject in.
Vind het overigens prachtig dat we dit als gemeente doen. In het bedrijfsleven kies je veel eenvoudiger voor een ‘andere uitstraling’. Bij gemeenten ligt dit gevoeliger onder andere omdat je met een stuk historie te maken hebt; het gemeentewapen. Brrrr…
De meeste gemeenten in Friesland hebben gekozen in hun uitingen voor de kleuren blauw en groen. Lekker voor de hand liggend en dus niet onderscheidend. Water en weidelandschappen, dat hebben we in Friesland nu eenmaal.
Nijefurd kiest in ieder geval niet voor groen….(water hebben we wel veel en daarmee willen we ons ook onderscheiden..dus….)

Net als leren fietsen
Heb het geluk dat ik in Nijefurd de vrijheid krijg om dergelijke zaken op te pakken. Het is best lastig om de meerwaarde van een goede huisstijl goed toe te lichten. Besef dat ik dit grotendeels te danken heb aan mijn leidinggevende. Hij heeft ook gezegd zich soms lichtelijk beschaamd te voelen wanneer hij een externe een visitekaartje overhandigd met ons vrolijk gekleurde wapen met daarnaast de gifgroene balk erop. Onze directeur-secretaris is afkomstig uit het bedrijfsleven en vrij fris in gemeenteland. Hoewel, zelfs ik als jonge –nouja, ben ook al bijna 30- ambtenaar, ook nog wel eens wat weifelend ben over enkele van zijn plannen en gedachten als ‘we moeten bedrijfsmatiger werken’. Hij heeft in ieder geval flink de wind in zeilen. Volgens mij hoe harder het waait, hoe mooier hij het vindt.
Het is belangrijk dat je als ‘jonge ambtenaar’ een stukje vrijheid krijgt, maar absoluut ook de rugdekking of juist begeleiding op momenten dat je het nodig hebt of denkt te hebben. Een leidinggevende die je niet afremt, maar je juist af en toe een klein duwtje geeft én er is als je dreigt om te vallen.