Blog Esmeralda Popkema

Verkeerd tijdstip in de uitnodiging?
Vandaag was de onthulling van de straatnamen. Deze zijn vernoemd naar overleden Workumer verzetsmensen. Het gemeentebestuur blikte samen met familieleden met hun kinderen en kleinkinderen van de overleden verzetshelden, terug op de verschrikkingen die in de oorlog hebben plaatsgevonden. Mopperde ik gister een beetje over de vele telefoontjes die ik kreeg. Vanochtend vroeg stonden de eerste Canadese genodigden al in het gemeentekantoor. Ik twijfelde per direct aan de door mij verzonden uitnodiging. Dat ik verzuimd had een plattegrond toe te voegen vooruit, máár had ik nu ook nog een verkeerd tijdstip er ingezet? Gelukkig niet. Er stond keurig in de brief waar en wanneer de 35 genodigden verwacht werden. Met een plattegrondje en een informatieboekje heb ik ze op een stadswandeling gestuurd. Daarnaast kwam vandaag de 11-stedenwandelaarstocht langs. Het draaiorgel stond buiten. Vertier genoeg voor het te vroege groepje ouderen leek mij. Later sprak één van de dames me nog aan. Ze hadden genoten van Workum.

Verspreiding visie
Mijn taken deze ochtend bestonden uit het regelen van een foto via voorlichting van de provincie Fryslân. Volgende week overhandigt onze burgemeester en de directeur-secretaris de Visie 2015 aan de commissaris van de Koningin de heer Nijpels. Het fotootje wil ik dan met een persbericht versturen naar onze lokale kranten. Mijn provinciale collega’s hielpen mij graag. Ze hadden al gelezen op onze internetsite dat de gemeente trots is op deze visie. En zo is het maar net! Onze visie wordt komende maandag verspreid onder alle Friese gemeenten, gedeputeerden en perscontacten. Ons secretariaat verzorgd dit voor me.
Vervolgens een telefoontje gedaan naar een lokale krant, die had onze advertentie twee keer geplaatst, mijn opdracht was maar één keer plaatsen. Ze vonden de advertentie zo mooi (we bedankten hierin onze inwoners) dat ze hem nog maar een keer gratis geplaatst hebben. Zo mag ik het horen.

Afstemmen
Nadat ik een aantal e-mails had afgehandeld en eindelijk mijn stapel post –veelal bestaande uit niet interessant dynamisch-archief, lees prullenbak, foldermateriaal- doorgenomen had, liep mijn collega van Beheer en Ontwikkeling binnen. Vanaf maandag probeerden we steeds even in overleg met elkaar te gaan, maar dan was hij weer in gesprek en dan was ik weer in gesprek.
Ons gesprek ging over het Friese Merenproject. Ook ik doe in dit project mee, omdat mijn collega van Economische zaken, wegens ziekte halve dagen werkt. Ik vind dat natuurlijk wel een uitdaging om eens mee te draaien in zo’n project. Hoewel ik niet bijster enthousiast was over de eerste vergadering. Werkelijk waar, drie uren vergaderen in een middag…pfffff. En omdat het voor mij nieuw is, was ik natuurlijk super geconcentreerd om alles te volgen.
Een aantal zaken afgestemd. Hij sprak uit dit plezierig te vinden, want hij is bezig met een ander deel van het Friese Merenproject. De afstemming onderling is dan ook belangrijk. Waarin gaan we investeren, wat is noodzakelijk en wat kunnen we op de lange termijn gaan realiseren. Natuurlijk vind ik het belangrijk om van hem te horen dat ik op de juiste manier er tegen aan kijk. Heb ik het wel goed begrepen? Gelukkig ben ik er nu vrij zeker van dat het project wel loopt. Zelfs al de wethouder bijgesproken voor de volgende stuurgroepvergadering. Ook hij was tevreden en noemde me zelfs een reus, huh ik?, omdat ik een artikeltje voor hem gemaakt had. Ja ja, wat wil je nog meer.

Geklaard!
Om 14.00 uur dus de onthulling. We hadden 35 personen uitgenodigd en maar liefst 73 personen toonden interesse. Gewapend met fototoestel heb ik de nodige plaatjes geschoten. Die stuur ik naar onze lokale pers. Er was wel een journalist van één van onze lokale bladen, maar die was zijn fototoestel vergeten. Of ik misschien… tuurlijk. Ik had achteraf wel de 5 nieuwe bewoners van de wijk ook even op de hoogte moeten stellen. Ben naar het groepje buren toegelopen en heb ze ter plaatse uitgelegd wat er bij de vlaggenmasten ging gebeuren.

Op het gemeentekantoor konden de 35 genodigden nog een kopje koffie met cake krijgen. Maar ja, maar liefst 73 personen zaten uiteindelijk in onze raadszaal. Even creatief oplossen. Met de bode aan het koffieschenken. Stoelen bijzetten. Cake uitdelen. Foto’s maken van de burgemeester. Wijzen waar het toilet is. Tegen een collega zeggen dat ik straks nog wel even binnenloop. Koekjes pakken, omdat er te weinig cake was. Een foto aannemen die onze bibliotheek moet hebben.

Met inzet van onze bode en de buitendienst, die geholpen heeft bij het opzetten van het te onthullen bord, hebben we het maar weer geklaard! Zelfs de harde werkers van het bouwterrein hebben niet gezorgd voor enig overlast. Super. Ik sprak nog even na met onze financieel controller, ze zei; “ Goed gedaan, mag je trots op zijn.” Was ik eigenlijk niet, maar het is leuk als iemand dat zegt. Ik ga dan ook met een goed gevoel het lange weekend in.