Blog Esmeralda Popkema

In strijd met…
De vraag van vorige maand had betrekking op de bouw van een tijdelijke woning in een van onze woonplaatsen. Zonder je te vermoeien met de details gaat het in het kort om belangen die gediend worden door de Wet op de Ruimtelijke Ordening, de Woningwet én ons bestemmingsplan. Deze leggen de eis, dat de gemeente hierop moet handhaven. Met andere woorden; de woning moet men verwijderen.
Echter is een bezwaarschrift ingediend. Dat wil zeggen, er is een brief richting ons college gestuurd waarin staat dat men niet akkoord gaat met het afbreken van de woning. Deze wordt nu door de juridische handhaver getoetst op het al dan niet-ontvankelijk zijn. Bijvoorbeeld omdat de zaak te lang heeft gelegen. Of omdat de termijn waarbinnen het bezwaarschrift binnen had moeten zijn, is overschreden. Daarnaast is waarschijnlijk een voorlopige voorziening aangevraagd bij de Rechtbank. Een voorlopige voorziening is een soort van voorschot op de eindbeslissing/ tijdelijke regeling tot de eindbeslissing er is. De rechter gaat bepalen of de gemeente de juiste beslissing heeft genomen.

Samenspel
De journalist was best scherp. Een aantal van zijn uitspraken heb ik intern wel even gechecked. Voor mij persoonlijk zijn journalisten echt dé kritische volgers van onze democratie. Natuurlijk, ze zijn soms behoorlijk lastig, drammerig of veeleisend, máár ze zijn wel de gemeentelijke spreekbuis. Contacten met de pers, staan voor mij op nummer 1. Hier probeer ik met de uiterste zorgvuldigheid mee om te gaan. Om mijn geloofwaardigheid richting onze perscontacten niet te beschadigen, lieg ik niet tegen ze. Let wel, dit kan iets anders zijn dan dat ik ze alles vertel wat ik weet, zonder dat ze er naar vragen. Het algemeen belang en het publiek vertrouwen is zowel voor de gemeente als voor de pers het uitgangspunt.

Tussendoortjes
Ondertussen liep er nog een afdelingshoofd bij me binnen met een vraag over een bonnenboekje. Hij wil hier graag een gemeentelijke uitstraling aan geven, dus zijn idee was om ons logo/gemeentewapen erop te plaatsen. Verder vroeg mijn collega waarom ik de Koninklijk gedecoreerden nog niet op onze site had geplaatst. Had ik eigenlijk gister al moeten doen, dus vandaag gedaan. Op dit soort momenten moet ik eerlijk gezegd mezelf af en toe streng toe spreken om geduldig te zijn. Mijn collega’s zijn mijn interne opdrachtgevers en brengen veelal interessante zaken (oké oké, soms echt kleinigheden of oerstomme klusjes, hoort erbij). Ik ben als communicatieadviseur ondersteunend aan de organisatie en vind dat zij, wanneer ze aan communicatie denken, ook gehoord of geholpen moeten worden. Maar als je dan net met een pittig persvraagstuk bezig bent... Er belde nog een vormgever om het logo van de gemeente. Deze wil hij plaatsen in een blaadje van een evenement dat wij sponsoren. We spraken over het formaat van het bestandje. Hij verbaasde zich enorm over het feit dat wij als gemeente geen Mac computer hebben. Grappig. Natuurlijk heb ik hem wel een EPS-logo toegezonden, maar deze kan ik zelf dus niet bekijken. Hoeft ook niet hoor. Ieder zijn vak, een vormgever ben ik niet. Om 10.00 uur startte vervolgens de collegevergadering in de zaal hieronder:

Een klein stukje uitleg
Als voorlichter kan ik het natuurlijk niet laten om een korte uitleg te geven. Voor ambtenaren zijn benamingen als ‘het college’ gewoon, maar ik kan me voorstellen dat sommige niet-gemeentelijke-lezers misschien niet weten wat ‘het college’ is. Het college van burgemeester en wethouders (B en W) is het dagelijks bestuur van de gemeente. Ook zorgt het college voor het uitvoeren van landelijke regelingen, het zogenaamde medebewind. Als dagelijks bestuur is het college van B en W de eerst verantwoordelijke instantie voor de financiën van de gemeente. In het college heeft iedere wethouder zijn eigen taakgebied of portefeuille, maar over het gebruiken van bepaalde bevoegdheden moet door het college als geheel besloten worden. B en W beslissen bij meerderheid van stemmen, waarbij de stem van de burgemeester dubbel telt als de stemmen staken.
Ik ben wekelijks aanwezig bij deze vergadering. In eerste instantie doe ik hier veel informatie op over de besluiten en de argumenten die daarbij horen. En da’s handig wanneer de pers om uitleg belt. Daarnaast wordt met mijn aanwezigheid aandacht gevraagd voor het communicatieve aspect van te nemen besluiten. Zo hebben we sinds kort afgesproken, dat na afloop van iedere B en W vergadering een (aantal) persbericht(en) de deur uit gaat/gaan over besluiten van het college.

Glossy folders en flitsende brochures
Tijdens de rondvraag werd dit keer gesproken over publiciteit naar aanleiding van onze Visie 2015. Inwendig heb ik dan altijd wel wat lol; de collegeleden dragen van allerlei zaken aan; van glossy fullcolour brochures, tot krantenpagina’s, of inlegvellen, met daarbij kabelkrant of misschien toch een advertentie? Ze kijken mij dan vervolgens aan, welke van deze middelen we kiezen en wat dit allemaal kost. Ik weet dat natuurlijk niet allemaal uit mijn hoofd en moet hiervoor toch echt een aantal telefoontjes doen naar diverse drukkers. Wie kan ons het beste resultaat geven voor een zo’n laag mogelijk bedrag? Hoe zit het met bezorging? Wie regelt de opmaak? Hoe plan ik dit het beste in de tijd? Ik heb afgesproken dat ik zo snel mogelijk een voorstelletje hierover in het college breng.

Als dat maar goed gaat
Vanmiddag nog met onze burgemeester gekeken naar de locatie waar een aantal straatnamen worden onthuld. Dit staat voor morgen op de agenda. Hierover een fiks aantal telefoontjes gehad (voortaan stuur ik een plattegrond mee bij dit soort uitnodigingen!). Straks moet ik nog iemand nabellen, deze kreeg ik aan het eind van de middag niet meer te pakken, helaas. Deze onthulling vindt plaats op een bouwplaats. Een grote kraan is met heipalen aan de gang en vrachtwagens rijden af en aan. Dat kan morgen natuurlijk niet tijdens de onthulling. Dit is een soort van herdenkingsplechtigheid. Ik sprak met twee van de bouwvakkers. “Kunnen jullie misschien morgen om 14.00 uur ook heel eventjes stoppen met het werk?” De ene snibde terug; “Nee, we moeten werken en we stoppen voor niemand!” Grmbl. Wie zegt dat ambtenaren star zijn moest eens met deze bouwvakker praten. Ik keek de ander aan, die er iets beter gehumeurd uitzag. “Ach joh, even een half uurtje pauzeren is toch geen ramp. Of jullie komen even luisteren bij de toespraak van de burgemeester.” Gelukkig, de ander vond het geen probleem en zou er voor zorgen dat ze morgen even het werk gingen neerleggen. Als dat maar goed gaat..
Aan het eind van de werkdag nog snel een aanvulling gegeven op een intern artikeltje over werkbeleving. En ooh ja, hoe kan ik dit nu bijna vergeten! Een presentatie van twee concepten voor een nieuw gemeentelijk logo gehad. Maar, voor vandaag toch echt genoeg getypt. Hierover later meer.