Blog Esmeralda Popkema

Vanochtend begonnen met puinruimen. Als je een weekje niet op kantoor bent geweest, ligt er toch wel weer een behoorlijke stapel werk. Had van de afgelopen week maar liefst 122 mails. Oké, een groot deel daarvan kon ik zo verwijderen, maar er zaten toch ook wel een aantal tussen die ik serieus beantwoorden moest.
Tussendoor weer de wekelijkse publicaties gedaan. Er kwam nog een stressvolle collega binnenhollen die dacht dat er vorige week iets niet gepubliceerd was, wat wettelijk wel gepubliceerd moest zijn. Gelukkig kon ik de betreffende collega snel geruststellen.
Na het afhandelen van de mails, de stapel post ook gesorteerd in belangrijk, minder belangrijk en Belgisch archief. Morgen maar starten met de afhandeling hiervan.

Over een springertje
Daarna kort bijgesproken met de burgemeester. Ik had toch een ideetje in de week gelegd…wel..dat ideetje dat ging dus over een ‘springertje’ ook wel genoemd een ‘verklikkertje’. Dat is zeg maar een soort van fonteintje waar waterstralen uit naar boven springen. Ik zag het laatst nog in het centrum van Rotterdam. Kleine kinderen vinden dit –met mooi weer natuurlijk- fantastisch om doorheen te rennen en mee te spelen. Ik had dit idee in de week gelegd bij de afdeling Beheer en Ontwikkeling en vervolgens bij onze burgemeester. Hij is aangestoken door het enthousiasme en ziet het nu ook helemaal zitten. De offerte is al aangevraagd en wordt naar de burgemeester gezonden. Leuk.
Aan het eind van de middag een werkstuk van een van onze stagiaires doorgenomen. Hij is bezig een introductieboek voor nieuwe medewerkers te maken. Morgen mijn gedachten hierover maar even terugkoppelen.

Parkeer(wan)beleid
En vanmiddag ontving ik een email van een financiële college die vond dat ik mijn auto dit keer wel erg slecht geparkeerd had. Huh? Oké, ik geef direct toe, ben niet zo’n ster in de auto. Maar ik dacht dat ik hem vanochtend wel aardig recht in het vak gezet had. Oké, oké, misschien een ietsepietsie scheef, maar och, hij stond keurig vond ik. Ik liep naar de betreffende collega toe. Soms is het zo handig een gezicht te zien. Ik zag direct dat er iets aan de hand was en besloot m’n Lupootje even te checken. De boeven. Op naar de verdachten en ja hoor, weer verraadde een gezichtsuitdrukking de betrokkene. Met maar liefst 9 (!) mannen -voor zo’n klein autootje- van Juridische zaken, Openbaar beheer én Financiën hebben ze m’n auto echt zo scheef neergezet, zie foto. Vervolgens stuurden ze het hele kantoor een email of de rode Lupo misschien ook een klein beetje parkeerruimte voor de andere collega’s over wou laten.
Ik heb revanche gezworen en ben aan het broeden op de ultieme wraakactie! Heb je een goed idee? Plaats hieronder een reactie, ik kan de meest verschrikkelijke grappen goed gebruiken. Schroom ajb niet!!! Hoe erger hoe beter! Revanche, girlpower!