Blog Esmeralda Popkema

Feest in Koudum!

Koudum heeft gister de Nederlandse nominatie voor een Europese onderscheiding voor plattelandsontwikkeling en dorpsvernieuwing 2006 gekregen uit handen van de Stichting Recreatie. Deze onderscheiding is een initiatief van de Europese Unie in samenwerking met het Europese bureau voor landenontwikkeling en dorpsvernieuwing ARGE. De tweejaarlijks uit te reiken onderscheiding heeft voor 2006 het thema: Verandering als kans.

]]> Dat Koudum voor de Nederlandse inbreng de eerste plaats behaald heeft, heeft alles te maken met de manier waarop dit dorp keihard én gezamenlijk gewerkt heeft aan de eigen ontwikkeling. In nauwe samenwerking met de provincie Fryslân -Plattelânsprojekten-, het Woonbedrijf, Dorpsbelangen Koudum, Stichting Trochgean, ondernemersvereniging Koudum, de gemeente Nijefurd en de inwoners van Koudum worden projecten gerealiseerd die Koudum als dorp, maar ook als regiokern, stevig verankeren in de lokale omgeving. ‘Koudum heeft een duidelijke, integrale visie op dorpsvernieuwing met nadrukkelijke ruimte voor spontane initiatieven. Het investeert met lef in de gemeenschap en lobbyt voor het haast onmogelijke. Deze inzet, waarbij alle betrokkenen als gelijkwaardige partners om de tafel zitten, heeft het dorp en de omringende regio een stevige sociale en economische impuls gegeven en de eigen identiteit en het zelfbewustzijn van de bewoners versterkt. Het resultaat is een indrukwekkende lijst van samenhangende projecten’. Dat schrijft de nominatiecommissie in haar rapport en is de reden dat Koudum Nederland vertegenwoordigt bij de oor de 'Dorferneuerungspreis 2006' van de 'Europäische Arbeitsgemeintschaft Landentwicklung und Dorferneuerung' (ARGE) te Wenen in juni 2006. Een prachtige onderscheiding niet alleen voor Koudum, maar ook voor onze collega die hier hard en met veel plezier aan werkt. Vandaag was er gebak voor iedereen. Successen moet je altijd vieren!

Deze onderscheiding hield voor mij in dat er een persberichtje de deur uit moest, liefst voordat alle journalisten zouden bellen. Maar ik had afgesproken eerst een goedkeuring te krijgen vanuit de Provincie, dus daar was het wachten op. Natuurlijk is het goed om dergelijke persberichten op elkaar af te stemmen, maar je raakt er altijd wel tijd mee kwijt. In sommige gevallen wil de pers daar helemaal niet op wachten...Vanochtend ging het geluk prima.

En verder..
- Een aantal bossen bloemen laten bezorgen bij externe partijen uit Koudum;
- Een advertentie voor onze nieuwjaarsreceptie laten opmaken;
- Overleg gehad over een officiële openingshandeling bij een aquaduct;
- Een gesprekje met de afdeling Milieu, die momenteel aan het controleren zijn op vergunningen voor de verkoop van vuurwerk en welke communicatieve acties hier eventueel uit voort kunnen vloeien.
- Het personeelsblad ligt weer gereed om morgenmiddag tijdens de kerstborrel te worden uitgedeeld. Prachtig, sommige collega's lopen dan echt even bij me binnen met: 'Wanneer komt ie weer.....'

Volgende week een weekje vakantie!

Vroeg op kantoor en laat weer thuis

Vanochtend was ik voor mijn doen vroeg op kantoor. Rond 08.00 uur zat ik al achter de computer, normaal gesproken kom ik tegen negenen (of ietsjes erover, oeps) het kantoor binnenhollen, maar de laatste paar dagen ben ik er vroeg bij.

]]> Gestart met een gesprekje met een themacoördinator Jongeren en Alcohol. Sportverenigingen die een kantine hebben barvrijwilligers, dus geen vast barpersoneel, zijn sinds november 2000 verplicht om aan hun leden, dus de vrijwilligers, een cursus ‘Instructie Verantwoorde Alcoholverstrekking’ af te geven. De eisen worden steeds strenger in verband met sociale hygiëne. 3VO (Verenigde Verkeers Veiligheids organisatie) en Sport Fryslân verzorgen deze cursus. Het 3VO kent aanvullend hierop; het Bobproject. Deze campagne wil de gemeente ook bij de leden van de sportverenigingen bekend maken. Je kent de Bob wel hè, Bob is degene die geen alcohol drinkt en zijn mede-inzittenden veilig thuis brengt. Doel van dit project is om gedragsverandering bij bezoekers van horecagelegenheden (ook sportkantines) onder de aandacht te brengen en hen te wijzen op nadelige gevolgen van overmatig alcoholgebruik met name in het verkeer. Morgen doe ik hierover een mailing de deur uit en als er voldoende animo voor is, dan wordt de cursus met de daaraan gekoppelde Bobcampagne eind januari gegeven.

Doorbreken van jargon
Daarna het Staf-overleg ingedoken. De collegevergadering voorbespreken, rondje agenda’s en vervolgens weer naar mijn kamertje om te starten met het leesbaar maken (of houden) van onze( wettelijk verplichte) publicaties. Lees je wel eens de voorlichtingspagina van jouw gemeente? Hierin staat bijvoorbeeld welke buurman een bouwvergunning heeft aangevraagd. Of er staat in welk bestemmingsplan gewijzigd wordt. In een ‘bestemmingsplan’ legt de gemeente overigens vast wat de ‘bestemming’ van de grond is, bijvoorbeeld; woningbouw of industrie of recreatie of horeca. Over de bestemmingsplannen van je gemeente kun je je mening geven, dat recht is in de Wet geregeld. Door een ‘publicatie’ op de voorlichtingspagina kun je als inwoner inspringen op dat recht. Maar, dan moet je als inwoner het betreffende stukje tekst wel begrijpen. Ambtelijke en vooral juridische taal kan behoorlijk lastig zijn. Klinkt natuurlijk als een open deur; het voorkomen van ambtelijke taal. Echter de praktijk wijst keer op keer uit, dat het doorbreken van jargon en het schrijven in ‘gewone mensentaal’ veel discipline vergt. Bij ieder stukje tekst moet je jezelf afvragen of de gemiddelde lezer begrijpt wat je bedoelt. En dan moet de tekst daarnaast ook nog eens juridisch waterdicht zijn. Dit blijft toch best een spanningsveld.

En verder
Verder vanochtend nog twee artikeltjes over carbid schieten, folklore in onze gemeente, en vreugdevuren op onze site gepubliceerd en toen was de ochtend alweer voorbij.
’s Middags een algemeen artikeltje geschreven voor het clubblad van De Commerciële Club Friesland, welke op 11 januari op ons gemeentekantoor door het college van burgemeester en wethouders ontvangen wordt. Ondertussen nog Omrop Fryslân te woord gestaan over een rechtzaak die komende woensdag speelt en tenslotte nog 70 parkeerontheffingen voor het ontvangst van De Commerciële club geregeld. Tijd om weer af te sluiten.

Hoe de dag weer voorbij vloog

Vandaag begonnen met het doorlezen van een aantal verslagen die ik nog had liggen. Daarna belde de krant met een vraag over de aanleg van een tweetal skatebanen in onze gemeente. Vandaag was verder de laatste dag van mijn derdejaars communicatiestagiaire Lydia. Ze had als stageopdracht om een lunchontvangst voor nieuwe inwoners te organiseren. Vorige maand was deze bijeenkomst en de 60 aanwezigen vonden het allen zeer geslaagd. Spijtig dat de stageperiode er weer op zit.

]]> Afscheid stagiaire
Niet alleen is het leerzaam voor de stagiaire, maar ook zeker voor mij! Hoe kan ik mijn kennis en ervaring op korte termijn, op een zo goed mogelijke wijze overdragen? Hoe stimuleer ik iemand om zo veel als mogelijk uit onze communicatiewerkzaamheden te halen? Hoe breng ik mijn passie voor de lokale overheid over op een studente, die waarschijnlijk een negatief beeld van een gemeentelijke overheid heeft… Daarnaast vind ik het ook plezierig om te klankborden met een studente communicatie, zijn er nieuwe inzichten of theorieën die ik nog niet ken? Hoe kijkt zij tegen onze organisatie aan? Heeft ze suggesties of ideeën voor verbeteringen? Kortom, een stagiaire kost best veel tijd, maar het loont zeker de moeite om erin te investeren. Dit was de tweede stagiaire van de Noordelijke Hogeschool Communicatie die stage bij mij liep, en beide keren was ik enorm tevreden. En mijn stagiaires ook, dat maakt het dubbel zo leuk. Ik kreeg vandaag zelfs twee afscheidscadeautjes, waaronder een hele grote pot snoep voor op mijn bureau. Echt lief.

Regelaar
Mijn stagiaire had ook geholpen bij de aanzet voor een intern onderzoekje naar onze interne communicatie. Mijn doel van het onderzoek is de verhoging van de communicatiesensibiliteit bij onze medewerkers en afdelingshoofden. Ik vind dat we te snel met elkaar mopperen van ‘de interne communicatie is niet goed’. Ik wil wel eens weten wáárom we deze als ‘niet goed’ ervaren. De enquêtes heb ik inmiddels retour van onze medewerkers en ik wil morgen starten met de verwerking hiervan. Dat wordt nog een aardig klusje, maar ik heb er wel zin in.
Morgen hebben we het werkbezoek van de gedeputeerde van de provincie. Vandaag ook weer bezig om hiervoor de laatste puntjes op de i te zetten. Weet de chauffeur van het busje die een rondleiding gaat verzorgen, van de twee wegomleidingen die in de route zitten? Kan er ook nog een lunchpakketje verzorgd worden voor een van de aanwezigen? Is er een agenda opgesteld? Heeft iedereen het programma tussen de oren? Zijn de beamer, het scherm en de laptop voor de externe presentatie overgebracht naar de locatie én belangrijker nog werkt dit? En ohja, er is nog een slagboom op de route, kan deze ook voor die tijd open staan….regel regel regel. De dag vloog voorbij.

Lange teksten, nee!
Aan het eind van de dag de afdelingshoofden nog geïnformeerd over een MT-sessie die gepland is in januari voor de ontwikkeling van een verbeterde format voor onze college- en raadsvoorstellen. Wij willen als gemeente heldere nota’s gaan schrijven, zodat iedere willekeurige lezer heel snel leest én begrijpt, wat we met een bepaalde nota willen. Een goed streven, want wie houdt er nu van ellenlange teksten. Hey, da’s een mooi slot voor mijn weblog dit keer!

Het einde alweer in zicht

Het jaar 2005 is voor m'n gevoel nog maar net begonnen en toch begint het einde ervan alweer te naderen. Het lijkt wel alsof ieder jaar sneller voorbij gaat, offuhm, hoort dit bij het ouder worden? Nou ja. Voor je het weet zitten we al weer in het jaar 2006; het jaar van de raadsverkiezingen. Bij het einde van het jaar horen uiteraard ook de nodige nieuwjaarsborrels en - recepties. Vorig jaar hebben we besloten om onze nieuwjaarsreceptie niet meer te organiseren op het gemeentekantoor. Nijefurd gaat naar haar inwoners toe!

]]> Voorbereiden
Dit jaar vieren we de nieuwjaarsreceptie in Hindeloopen in een gemeenschapscentrum. Donderdag heb ik hierover overleg met het Plaatselijk belang. Even informeren of ze een leuke muzikale Hindelooper ondersteuning weten, hapjes en drankjes alvast bestellen, uitnodigingen klaar gaan maken. Naast de nieuwjaarsreceptie voor onze inwoners, ontvangen we dit jaar ook de Commerciële club van Friesland op het gemeentekantoor. Ook dit vraagt de nodige voorbereiding.

Organiseren
Verder vandaag bezig geweest met de organisatie van een werkbezoek van 'n gedeputeerde van de Provincie Friesland. Voor deze dag moest een programmaatje in elkaar worden gezet. Het draaiboek(je) is gereed en degenen waar een bijdrage van verwacht wordt, zijn hiervan in kennis gesteld. Morgen nog even de afsluitende lunch en een beamer en scherm regelen voor een presentatie op een locatie aan het IJsselmeerstrand en dan is dat ook weer geregeld!

Communiceren met belangen
Natuurlijk was er vandaag ook weer de wekelijkse collegevergadering. Daar kwam het overleg dat we onlangs hebben gehad met alle plaatselijke- en dorpsbelangen van Nijefurd aan de orde. Er is afgesproken dat ik binnenkort een communicatie,-enquête onder hun afneem, om op deze wijze jaarlijks te meten hoe we communiceren met elkaar en wat we eventueel verbeteren kunnen als organisatie of bestuur. De resultaten kunnen we dan jaarlijks publiceren in het burgerjaarverslag. De enquête ligt al klaar, alleen moet deze nog worden afgestemd met de dorpencoördinator.

Rechtmatigheid
Na de collegevergadering een interne informatiebijeenkomst bijgewoond over rechtmatigheid. Rechtmatigheid is voor de rijksoverheid en lagere overheden een belangrijk thema. In grote lijnen gaat het om het controleren of gemeenten en provincies zich houden aan wet- en regelgeving, wat een nieuw onderdeel is van de accountantscontrole. Tot en met 2003 was de accountantscontrole op de gemeentelijke jaarrekening en ook de inrichting van de gemeentelijke organisatie vooral gericht op het getrouwe beeld van de jaarrekening. Vanaf 2004 diende ook een formele uitspraak te worden gedaan over de rechtmatigheid van het financiële handelen van gemeenten.
Gebleken is dat veel gemeenten dit over 2004 nog niet allemaal direct konden aantonen doordat regelgeving, procedures en instrumenten niet waren ingericht om te komen tot een reguliere verantwoording over het rechtmatig financieel handelen. Dit alles gericht op een expliciete uitspraak in de accountantsverklaring bij gemeentelijke verantwoordingen. 2006 wordt het jaar van de waarheid. De stofwolken rondom de invoering van de rechtmatigheidscontrole dalen nu neer en dit jaar moet de implementatie zijn beslag krijgen. Nijefurd is er volop mee bezig.

In zee met..
Hierna een gesprek gevoerd met een communicatiebureau, die binnenkort wellicht een organisatiebrede training op het gebied van schriftelijke adviesvaardigheden voor ons gaat verzorgen. We hebben twee bureaus uitgenodigd een offerte uit te brengen, nu is het nog even afwegen met welk bureau we uiteindelijk in zee gaan.

Morgenavond staat er een externe informatiebijeenkomst op het programma over de herinrichting van een straat in Workum. Hier worden veel inwoners verwacht, dus dat mag ik niet missen.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Zo. Ik mag weer bloggen. Dat is wel weer even wennen. Waar had ik die inloggegevens ook al weer? Waarover zal ik beginnen te schrijven? Eerst maar even de vorige blogperiode doorlezen. Oeps, oh ja, de vorige keer had ik beloofd direct ons nieuwe gemeentelogo te presenteren. Belofte maakt schuld. Hieronder eerst nog maar ‘ns ons oude wapen:

]]> En nu…. gebruiken we deze:

Een stuk frisser toch! De drie kroontjes staan voor de drie steden die wij in onze gemeente hebben, namelijk; Workum, Hindeloopen en Stavoren. Het oud rood staat symbool voor ‘t rijke cultuurgoed binnen Nijefurd. Het blauw symboliseert het IJsselmeer.

Waarom een nieuwe huisstijl?
De huisstijl is een van de belangrijkste dragers van communicatie. Er zijn veel redenen te noemen waarom het belangrijk is om hier zorgvuldig mee om te gaan. Met alle redenen wil ik jullie natuurlijk niet vermoeien. Laat ik de twee belangrijkste redenen voor Nijefurd wel even noemen, waarom we de overstap hebben gemaakt naar een nieuw logo en dus naar een nieuwe huisstijl. Het gemeentewapen, dat we voorheen dus gebruikten op onze uitingen, bestaat ten eerste uit veel kleuren. Daardoor was het een duur wapen om te gebruiken op drukwerk. Het nieuwe logo bestaat slechts uit twee kleuren, een stuk goedkoper dus.
Daarnaast is het gemeentewapen toch behoorlijk oubollig, vind ik tenminste. Het nieuwe logo is een stuk moderner en past beter bij onze organisatie en manier van werken.
De invoering van het nieuwe logo is redelijk verlopen. Er waren naast een heleboel positieve reacties, helaas ook een aantal mensen die moeite hadden met het nieuwe logo. De meerwaarde ervan was ze niet direct duidelijk. Ze hechtten aan het oude vertrouwde. Voor mij was dit weer een leermoment. Sommige medewerkers ervaren veranderingen, hoe positief een ander het ook vindt, toch als onplezierig.

Koudum genomineerd!
Voor de rest vandaag onder andere bezig geweest met een aantal voorbereidingen voor een bijeenkomst van morgenmiddag. De Stichting Recreatie heeft namelijk de kandidaten bekend gemaakt, voor de Nederlandse nominatie voor een Europese onderscheiding voor plattelandsontwikkeling en dorpsvernieuwing 2006. Een dorp uit Nijefurd, Koudum, is hiervoor genomineerd. Deze onderscheiding is een initiatief van de Europese Unie in samenwerking met het Europese bureau voor landenontwikkeling en dorpsvernieuwing ARGE. De tweejaarlijks uit te reiken onderscheiding heeft voor 2006 het thema: Verandering als kans. Morgenmiddag komt de nationale jury. Ben benieuwd hoe ver Koudum komt, spannend hoor!

Holle vaten klinken het hardst

Alweer de laatste week van mijn weblog is ingegaan. Hoewel, vanaf 21 november mag ik nog eens 6 weken mijn dagelijkse werkbeleving met jullie delen. Dan presenteer ik jullie per direct het nieuwe gemeentelijke logo, dat beloof ik in ieder geval, want deze week red ik het niet helaas. Blijkt in de laatste week, dat ik toch een trage ambtenaar ben ;-) Moet zeggen dat ik met plezier de afgelopen weken geschreven heb, hopelijk was het voor jou ook een beetje dragelijk om te lezen. Toch ook best lastig zo’n weblog bijhouden als je zo’n flapuit bent als ik ben. Misschien is mijn weblog niet altijd even tactisch en doe ik hier en daar soms een uitspraak waarvan je kunt denken dat ik niet de meest intelligentste ambtenaar ben. Maar och, zelfs een hork kan de spijker wel eens op zijn kop slaan. Een Belgische uitspraak schijnt te zijn dat alleen de waarheid kwetst.

]]> Vandaag contact gehad over mijn weblog naar aanleiding van een modelgedragscode over E-werken van het VNO-NCW. Hierin staat onder andere dat het niet is toegestaan om Elektronische Communicatiemiddelen voor onacceptabele persoonlijke doeleinden te gebruiken. Bij onacceptabel persoonlijk gebruik van internet moet onder andere worden gedacht aan het voeren van een persoonlijk werkgerelateerd dagboek ("blogging"). Tja, da’s nu net wat ik hier doe hè.
Het zette me wel aan het denken. Zo werd bijvoorbeeld gevraagd naar mijn opmerking ‘over jullie raadsleden die informatie ondoordacht doorspelen naar de pers’. Ik heb toch niet in mijn weblog staan dat het raadslid informatie ‘ondoordacht’ doorspeelt? Joh, misschien zit er voor het betreffende raadslid wel een hele politieke (?) strategie achter. Geen idee. Zijn beweegredenen ken ik immers niet, ik kan hier enkel de mijne belichten.
Ook vroeg hij naar mijn wethouders ‘de een weet toch meer dan de ander?’ Heb ik dat hier geschreven? Nee toch hoop ik. Het is wel zo dat iedere wethouder zijn eigen charme heeft, met ieder zijn eigen portefeuille. Wel moet ik bekennen, dat ik vind, dat iedere wethouder zijn eigen specialisatie heeft: de een is een ster in personeelszaken, de ander een kei in omgang met de media en de laatste is werkelijk goed in het enthousiasmeren en trekken van diverse projecten. De politieke kleur is steeds minder zichtbaar, omdat ‘mijn’ college collegiaal handelt. Ze handelen vanuit een professionele insteek met een taakverdeling veelal op projectbasis en hun specialisaties en dus veel minder vanuit de politieke kleur. De ene wethouder is nu eenmaal goed in het ene onderdeel, de ander blinkt uit in een ander onderdeel elke keer met hét uitgangspunt: optimale dienstverlening aan onze burgers.

In een sneltreinvaart hier een korte opsomming van mijn werkdag:
- de interne nieuwsbrief OpMerkelijk verzonden. (ons gemeentekantoor staat op de Merk in Workum, vandaar ‘OpMerkelijk’);
- hierop kreeg ik de reactie dat er nooit iets opmerkelijks in de OpMerkelijk stond, dus in overleg gegaan met deze collega en een zeer nuttig gesprek gehad over de interne informatie die gemist wordt. Absoluut een nieuw aandachtspunt voor me (wat is het toch fijn dat mensen zaken uitspreken, dan weet je precies wat je eraan hebt en kun je eventueel iets doen om onderdelen te verbeteren);
- overleg gehad met de beleidsmedewerker Monumentenzorg over een monument in onze gemeente en wat hier precies mee gaat gebeuren;
- een begin gemaakt met een collegeadvies en raadsvoorstel over de begroting en het voorlopige programma van Friesland Vaart;
- een bosje bloemen namens ons college en Economische zaken verzorgd voor de opening van een nieuw bedrijf in onze gemeente;
- en een stagiair, die meeging naar een rechtszaak bij de Rechtbank, verzocht of hij er een verslag over wou maken voor ons personeelsblad.

Morgenavond blog ik waarschijnlijk niet, omdat ik om 20.00 uur weer een bijeenkomst heb met ons lokale comité Friesland Vaart. Hier verheug ik me nu al op!

Van je collega's moet je het maar hebben....

Donderdag en vrijdag in Leusden, met de Hartmans Studiekring, de MBTI-test gedaan. Deze verliep aan de hand van een vragenlijst met de volgende indicatoren:
1. Waaruit haal je je energie (Extraversion/Introversion)
2. Hoe neem je informatie op (Sensing/Intuition)
3. Hoe neem je beslissingen (Thinking/Feeling)
4. Hoe ben je op de buitenwereld gericht (Judging/Perceiving)
Uit mijn test bleek dat ik een ‘ESTP’-er ben. ESTPs houden van actie, waar een ESTP is gebeurt wat. Ik word gedreven door ‘het beleven’. Klopt, ik zeg ook vaak; het leven is één groot avontuur! Ongeveer 13% van de bevolking schijnt ook in dit ‘hokje’ te passen.
Leuk én herkenbaar om de omschrijving te lezen.

]]> Vanochtend begonnen met puinruimen. Als je een weekje niet op kantoor bent geweest, ligt er toch wel weer een behoorlijke stapel werk. Had van de afgelopen week maar liefst 122 mails. Oké, een groot deel daarvan kon ik zo verwijderen, maar er zaten toch ook wel een aantal tussen die ik serieus beantwoorden moest.
Tussendoor weer de wekelijkse publicaties gedaan. Er kwam nog een stressvolle collega binnenhollen die dacht dat er vorige week iets niet gepubliceerd was, wat wettelijk wel gepubliceerd moest zijn. Gelukkig kon ik de betreffende collega snel geruststellen.
Na het afhandelen van de mails, de stapel post ook gesorteerd in belangrijk, minder belangrijk en Belgisch archief. Morgen maar starten met de afhandeling hiervan.

Over een springertje
Daarna kort bijgesproken met de burgemeester. Ik had toch een ideetje in de week gelegd…wel..dat ideetje dat ging dus over een ‘springertje’ ook wel genoemd een ‘verklikkertje’. Dat is zeg maar een soort van fonteintje waar waterstralen uit naar boven springen. Ik zag het laatst nog in het centrum van Rotterdam. Kleine kinderen vinden dit –met mooi weer natuurlijk- fantastisch om doorheen te rennen en mee te spelen. Ik had dit idee in de week gelegd bij de afdeling Beheer en Ontwikkeling en vervolgens bij onze burgemeester. Hij is aangestoken door het enthousiasme en ziet het nu ook helemaal zitten. De offerte is al aangevraagd en wordt naar de burgemeester gezonden. Leuk.
Aan het eind van de middag een werkstuk van een van onze stagiaires doorgenomen. Hij is bezig een introductieboek voor nieuwe medewerkers te maken. Morgen mijn gedachten hierover maar even terugkoppelen.

Parkeer(wan)beleid
En vanmiddag ontving ik een email van een financiële college die vond dat ik mijn auto dit keer wel erg slecht geparkeerd had. Huh? Oké, ik geef direct toe, ben niet zo’n ster in de auto. Maar ik dacht dat ik hem vanochtend wel aardig recht in het vak gezet had. Oké, oké, misschien een ietsepietsie scheef, maar och, hij stond keurig vond ik. Ik liep naar de betreffende collega toe. Soms is het zo handig een gezicht te zien. Ik zag direct dat er iets aan de hand was en besloot m’n Lupootje even te checken. De boeven. Op naar de verdachten en ja hoor, weer verraadde een gezichtsuitdrukking de betrokkene. Met maar liefst 9 (!) mannen -voor zo’n klein autootje- van Juridische zaken, Openbaar beheer én Financiën hebben ze m’n auto echt zo scheef neergezet, zie foto. Vervolgens stuurden ze het hele kantoor een email of de rode Lupo misschien ook een klein beetje parkeerruimte voor de andere collega’s over wou laten.
Ik heb revanche gezworen en ben aan het broeden op de ultieme wraakactie! Heb je een goed idee? Plaats hieronder een reactie, ik kan de meest verschrikkelijke grappen goed gebruiken. Schroom ajb niet!!! Hoe erger hoe beter! Revanche, girlpower!

Ik leef nog! (ps. niet vergeten te stemmen!)

Ja, het was zo stil hier, dat je misschien dacht dat er iets vreselijks aan de hand was. Wel, dat is ook deels wel zo. Ben namelijk al vanaf maandag ziek. Bwêgh. Echt niet leuk. Alleen het idee al, dat de wereld buiten gewoon verder draait terwijl ik hier zielig, ziek, snotterend mét afschuwelijke keelpijn achter de computer zit. Oké, oké, ik geef toe dat de drie filmkanalen, die wij sinds kort ook hier in Workum digitaal ontvangen, m’n pijn wel iets verzachten. En de aardbeienijsjes al helemaal, deze eet ik achter elkaar op om mijn zere keel te verzachten. Heerlijk. Toch zat ik liever op m'n werk.
Maandag al gebeld om een aantal afspraken af te zeggen.’s Middags belde het secretariaat nog voor verdere instructies voor onze publicaties. Dinsdagochtend weer gebeld om afspraken te verzetten. En vanochtend rond 7en zat ik achter de computer om nog wat door te geven. Email is echt dé uitvinding, hoewel postduiven toch ook wel hun charmes hebben.

]]> Donderdag, morgen dus, wil ik wel graag naar het voorjaarscongres van onze Studiekring (zie 26 mei). Met de nodige honingdropjes moet dit toch wel lukken, hoop ik. Vanavond nog maar even een hete grog (in Friesland doen we hier, volgens grootmoeders recept, een scheutje Fryske Berenburg in). Of het lekker is weet ik eigenlijk niet, ik drink dit alleen als ik heel erg verkouden ben en dan proef ik toch niets.
Op dit soort momenten denk ik wel ‘ns aan mensen die vaker thuis moeten zitten. Niet leuk. Dan besef ik wel hoe goed ik het eigenlijk heb. Je gezondheid is het allerbelangrijkste, daarna natuurlijk je familie, op een goede derde volgt dan plezier hebben in je werk. Da’s ook zo belangrijk.

Vergeet je overigens niet te stemmen vandaag? Je kunt tot 21.00 uur vanavond je stem uitbrengen. Gisteravond hebben Wiep en ik naar Netwerk gekeken en vervolgens overgeschakeld naar Nederland 2, waar Maartje van Wegen verschillende politici stellingen liet verdedigen m.b.t. de Europese Grondwet. Conclusie van deze uitzending was dat ik vóór de Europese Grondwet ben en Wiepke min of meer tegen. Aangezien ik hem gemachtigd heb, mag hij vandaag voor mij voor gaan stemmen, terwijl hij zelf tegen stemt. Vanavond de uitslag afwachten.

Donderdag en vrijdag dus weer geen bericht van mij. Maar, I’ll be back op maandag!

“Een moment waarop de ziel raakt aan de realiteit”

Het varen met voorlichtend Friesland gister, was gezellig. Was weer een latertje, dus vandaar dat ik gister niet meer achter de computer ben gekropen. Met 35 voorlichters werden we warm onthaald door de burgemeester van Wûnseradiel. Hij vertelde dat we te gast waren in de mooiste gemeente van Friesland. Echt niet. Daarnaast kregen we een presentatie van de directeur van het ISZF. Deze kan zo enthousiast vertellen over de samenwerking op ICT-gebied. Tenslotte sloot de secretaris van Lemsterland het formele gedeelte af met een presentatie over het 6 gemeenten- gezamenlijke project E-gemeente. Toen gingen we met drie boten (voor de liefhebber: met de enige niet gezonken Staverse vissermanschouw, een botter en een visserboot) het Ijsselmeer op richting het Kazemattenmuseum. In dit museum, gerund door vrijwilligers, wordt getoond hoe de militairen tijdens de mobilisatie en oorlog dagelijks leefden. Maakte best indruk, de verdedigingswerkers die ik al zo vaak heb gezien vanaf de Afsluitdijk, maar die ik nog nooit écht had bekeken.

]]> Hartmans Studiekring
Vandaag ontving ik een uitnodiging van onze Studiekring. De Hartmans Studiekring bestaat uit een groep van twintig jonge, ambitieuze ambtenaren bij provincies, gemeenten en WGR-samenwerkingsverbanden. We investeren drie jaar tijd, energie en creativiteit in het verdiepen van onze kennis en vaardigheden inzake het lokaal/decentraal bestuur. Zo ontmoeten we elkaar enkele keren per jaar. En elk jaar organiseren we in elk geval een tweedaagse voor- en najaarsconferentie. De groep bepaalt zelf het programma, de deelnemers hebben daarin allen een actieve inbreng. Dit laatste is een uitdrukkelijke voorwaarde voor deelname aan onze Studiekring.
Op 2 en 3 juni hebben we het voorjaarscongres. Thema van het congres is dit keer inspiratie. Deze Studiekring, of beter gezegd, de afzonderlijke deelnemers hieraan inspireren mij zeker. Zit altijd boordevol ideeën als ik hier weer vandaan kom.

Elkaar inspireren en geïnspireerd raken
Volgens van Dale betekent inspiratie ‘bezieling’. Plato omschrijft het eigenlijk nog beter: “Een moment waarop de ziel raakt aan de realiteit”. Inspiratie, of juist gebrek daaraan, speelt een belangrijke rol in je leven. Wat het precies is, blijft een beetje ongrijpbaar. Voor de één is inspiratie een roosje dat ontluikt in de berm van de weg, voor de ander een grootse en meeslepende visie van de directeur-secretaris.
Op 2 juni gaan we aan de hand van de Myers Briggs op een zoektocht naar inspiratie. Deze test geeft een indruk van je handelen, zoals je dat door voorkeur, aanleg, oefening en ervaring hebt ontwikkeld. Het vertelt je ook iets over de manier waarop je geïnspireerd wordt en hoe je anderen inspireert. Het zogenaamde voorkeurshandelen heeft grote pluspunten: het heeft je gebracht waar je nu bent. Het heeft echter ook schaduwkanten en kan je belemmeren op wezenlijke punten een stap vooruit te maken. Dag 2 van het voorjaarscongres is gericht op de rol en het belang van inspiratie in de eigen organisatie. Naast een deel theorie dat we gaan krijgen, is het ook de bedoeling dat we echt concrete ideeën bedenken om de eigen organisaties te inspireren. Heb er weer zin in!

Balen
Vanmiddag had ik overleg met onze redactie van het personeelsblad de BeNijefurd. Zo jammer, we zitten met zijn vijven in de redactie, en vandaag lieten maar liefst twee personen weten er mee te willen stoppen. De reden is dat ze beide personele functies (OR en klokkenluiderregeling bewaker) naast het, door mij zo geliefde, personeelsblad doen. Begrijpelijk, maar joh, we hadden net het, in mijn ogen, perfecte team.
De een die de ‘zachte-kant’ behartigde, de ander die de ‘kritische-kant’ deed, weer een ander die zich op de ‘sport-kant’ richt, de ‘buitendienstbewaker’ en eentje die er een vleugje ‘humor’ doorheen gooit… Vind het echt zooo spijtig. Heb nog geprobeerd in ieder geval de criticaster ervan te overtuigen, dat ons blad zijn inbreng absoluut nodig heeft. We vulden elkaar perfect aan. Soms zwakte hij mijn verhaal wat af en soms verscherpte ik zijn verhaal juist; of andersom. Voordat het blad uitkwam, hadden wij er al zoveel voorpret om. Ik heb hem op het hart gedrukt dat hij er in het weekend zeer zeker nog heel goed over nadenken moet.

Nood was aan de man
Verder stond voor vandaag in m’n agenda een bilateraal met mijn leidinggevende. Altijd leuk. Jep, hij is op de hoogte van het bestaan van deze log, dus ben ik min of meer verplicht dit inspirerende gesprek hier te noemen ;-)
Werd nog door de krant gebeld, dat er morgen een document overhandigd wordt aan onze burgemeester, of ik misschien een fotootje kon schieten. Mijn collega gevraagd en deze zorgt hiervoor. Verder belde vanmiddag een collega nog, dat hij per direct dringend en nu meteen een, volgens eigen zeggen, strategisch communicatieadvies nodig had. Dat klinkt toch even eng. Probeerde het eerst nog uit te stellen, echter de nood was aan de man. Ik naar de collega toe en inderdaad was wel een lastige vraagstelling waar hij mee zat. We kwamen er samen wel uit. Maandag maar even informeren hoe het gegaan is. Want morgen….dan ga ik met Wiep zijn collega’s (én mijn oud collega’s) op personeelsreisje. Altijd leuk om weer de ‘vertrouwde gezichten’ te zien. Morgen dus geen bericht van mij.

Over geld én een goed idee!

Betrap mezelf erop naar het beeldscherm te staren: wat heb ik vanochtend ook al weer gedaan??? ……??? Uhm…Peins peins….Tja…
Oh ja, eerst kort een telefoongesprek meegeluisterd met mijn collega van Kabinetzaken. Afgelopen vrijdag kreeg ik telefonisch een klacht binnen, die onder het bureau Kabinet viel. Dat schrijf ik raar, bedoel dat deze klacht thuishoorde bij mijn collega van Kabinetzaken. Snappie. Even meegeluisterd dus, omdat die mevrouw nogal lichtelijk 'pissed-off' was. Twee weten altijd meer dan een, vandaar. Overigens was de mevrouw nu alweer een stuk vriendelijker, die had misschien vrijdag last van een slecht humeur. Daarna alweer een bestemmingsplan op onze site geplaatst. Direct aansluitend een afspraak ingepland met de bestemmingsplanmedewerker, zodat ie in de nabije toekomst zelf de bestemmingsplannen op onze site kan gaan zetten. Wel zo handig. Nog even kort gesproken met onze EZ-medewerkster en toen de collegevergadering in gedoken.

]]> Vandaag stond onder andere de jaarrekening op de collegeagenda. Het financieel management van een gemeente is sterk aan verandering onderhevig: de uitkeringen uit het gemeentefonds gaan bijvoorbeeld omlaag, gemeenten moeten werken met een duale begroting en de politiek verwacht dat het ambtelijk apparaat steeds efficiënter werkt. Daarom is goed financieel management bij een gemeente ontzettend belangrijk. Dat is niet alleen een zaak voor de financieel specialisten, maar juist ook voor al die andere beleidsambtenaren bij gemeenten. Ook ik moet bijhouden hoeveel ik uitgeef en waar ik het aan uit geef. Is overigens absoluut niet mijn meest favoriete werkonderdeel, maar net als thuis, een noodzakelijk kwaad.

Jaarrekening?
Voor de gemeenteraad is de jaarrekening een belangrijk document: hiermee legt het college van burgemeester en wethouders rekening en verantwoording af over het gevoerde (financiële) beheer. Verder is de jaarrekening een belangrijk ijkmiddel voor de betrouwbaarheid van de begroting. Hoeveel zouden we uitgeven en hoeveel hebben we uitgegeven?
Op basis van de begroting beslist de gemeenteraad bijvoorbeeld over de hoogte van de gemeentelijke belastingen en over het wel of niet doorgaan van belangrijke activiteiten. Ook voor de (geïnteresseerde) burger is de jaarrekening een belangrijk document: met de jaarrekening legt het gemeentebestuur aan de burgers rekening en verantwoording af van het gevoerde (financiële) beheer.
Het bespreken van de jaarrekening nam een groot deel van de vergadering vanochtend in beslag. Ben zelfs wat eerder weggegaan, omdat ik om 13.30 uur bij een andere vergadering verwacht werd.

Vanmiddag naar de vergadering van het centrale comité Friesland Vaart. Zij hebben hun kantoor in het Aquaverium te Grou. Toen ik de kamer binnenkwam zaten de twee projectleden van het centrale comité, de wethouder van Wûnseradiel, een Kabinetsmedewerkster van Sneek, een voorlichter en medewerker Recreatie en Toerisme van de gemeente Harlingen (m'n geboorteplaats :-) al op me te wachten. Was overigens nog keurig op tijd hoor.
Gezamenlijk de voorlopige programma’s doorgesproken: Zitten er nog doublures in? Bieden we een gevarieerd programma? Hoe regelen jullie het met de financiën? Is er voldoende afstemming?
Wordt absoluut weer een goed evenement. Morgenochtend gelijk onze burgemeester bijpraten.

Lachertje van de dag
Ons lokale comité Stavoren had een idee, dat maar steeds door mijn hoofd blijft spoken. Hier moeten we eigenlijk als gemeente iets mee doen. Maar kan dit wel? Is er geld voor? Aan het eind van de middag dit ideetje voor de twee keer in de week gelegd bij de complete afdeling Beheer en Ontwikkeling. "Zou het nu niet mooi zijn wanneer…." Ze waren enthousiast. Stuk voor stuk.
En ze lagen in een deuk, omdat ik de stomme vraag stelde of in het IJsselmeer nu echt alleen zoet water zat of dat er ook nog zout in zat. Tja. Eens in de zoveel tijd heb ik werkelijk last van een hoog blondheidgehalte. Maar, even serieus, kan toch dat in het IJsselmeerslib nog zoute ziltresten zitten ofzo. Weet ik veel, ‘k ben toch geen techneut, hallo!
Geloof werkelijk dat ik ’s middags dé lacher van de dag was. De meest grappige (en dus schunnig: afdeling Openbaar Beheer en Ontwikkeling met enkel mannen) opmerkingen vlogen naar aanleiding van het idee heen en weer. We hadden met zijn vijven de tranen over de wangen lopen. Geeft allemaal niets, naast het feit dat we een hoop lol hadden, sloeg ook het idee aan. Yes. Eén afdeling mee, nog een aantal te gaan. Morgen kijken of ik ook onze burgemeester enthousiast kan krijgen. Daarna lijkt het me dan ook wel zinvol mijn leidinggevende hierover nog eventjes te informeren (oeps, had ik dat eigenlijk niet al eerder moeten doen..hum..). Of ik kijk stiekem eerst of er eventueel wellicht überhaupt nog ergens bij Recreatie en Toerisme misschien een kans op financiële ruimte is. Kan moeilijk worden, maar wie niet waagt wie niet wint! Klinkt allemaal veel geheimzinniger dan het uiteindelijk is hoor, maar zodra ik fiat krijg (of niet) om hiermee verder te gaan (of niet), dan licht ik het toe (ook als ik geen fiat krijg, zal ik het toelichten). Zit nu nog in de brainstormfase zeg maar. Nog eventjes geduld. Kan moeilijk het idee hier al publiceren, terwijl het bij ons intern amper bekend is. Heb op school altijd geleerd –lijkt inmiddels al jaren geleden, ik word echt hard oud- , dat je eerst intern en dan pas extern communiceren moet. Ik kom terug op 't idee.

Ik werk absoluut in Recreatieland!

Vanochtend startte met Stafkort; het werkoverleg van de stafleden waarin we onze week kort bespreken en daarnaast de agenda van de collegevergadering globaal doornemen. Was een gezellige maandagochtend waarin we nog even stilstonden bij onze collega die momenteel op vakantie in Turkije is. Hij wel.
Toen ik mijn ‘werk’week noemde, kreeg ik enkele jaloerse blikken. Woensdagmiddag ga ik namelijk het water op! Met voorlichtend Friesland. Hartstikke gezellig, heb er ontzettend veel zin in.

]]> Nadat ik het Nijs út Nijefurd weer verzorgd had, werd ik om 13.00 uur gebeld voor een kort interview met een schrijver van het A+O fonds. Achteraf bedenk je dan vaak; goh, dit had ik ook nog wel kunnen noemen en dat ook nog wel... Volgens mij wordt het een klein artikeltje, want erg veel voer heb ik de beste man vrees ik niet gegeven.

Discussiëren, netwerken maar bovenal funbeleving!
Vanmiddag weer een bestemmingsplan op onze site geplaatst. Een persberichtje van mijn collega uit Wûnseradiel doorgenomen over onze kitesurfzones aan het IJsselmeer.
By the way, even serieus; Zuidwest Friesland is echt hét vakantiegevoel op en top dagelijks mee maken. Ik bedoel maar; komende woensdag lekker varen met mijn collega’s. Voor komende donderdag had ik ook al een fantastische uitnodiging gekregen om op ‘een prachtig schip met gezellige kuip, het ruime sop, in een uniek monument, met vrijheid, en een ruime blik, visie, gezellig te varen, en ietwat te werken, maar vooral te ontspannen in de frisse lucht’. Jahaa. Helaas heb ik voor komende donderdag al wat afspraken staan en moest ik deze uitnodiging afslaan. Twee keer varen tijdens werktijd in één werkweek, daar voel ik me dan ook weer niet echt goed over. Echter aan het eind van de middag kreeg ik de uitnodiging om in juni een keer mee te gaan varen met het monumentale schip. Deze uitnodiging laat ik zeker niet varen. Wat is er nu mooier, dan met een paar vakidioten, te zeilen op de fantastische Friese meren? Nou?

Even kort voorstellen
Zoals gezegd zijn hier dan nog mijn collega’s uit de Zuidwesthoek. Overigens was dit tijdens de opening van ons ISZF, vandaar de alcoholische versnaperingen. Let wel: na werktijd hoor.

Van links naar rechts:
Roos van Lemsterland, Marco uit Littenseradiel, Jan uit Wûnseradiel, ik en Auke uit Gaasterlân-Sleat.
Echt wel een gezellige club.

Cool
Rond 15.00 uur kwam een vertegenwoordiger van een communicatiebureau dat ons nieuwe logo verzorgd. Vandaag kwamen ze ons nieuwe briefpapier presenteren. Ziet er cool uit joh!! Als klankbordgroep waren we het, onvoorstelbaar, maar waar, dit keer helemaal eens met elkaar.
Aan het begin van de presentatie had ik een voorgesprek met het bureau. Ze zei ontzettend veel cultuurverschil te bemerken tussen de gemeenten waarmee ze zaken doen. Zo noemden ze een gemeentelijke klus, die maar liefst twee jaar tijd had gekost. Hun eerste beeld van de overheid was dan ook, dat iedereen overal iets van wou vinden. Lastig werken dan.
Op een gegeven moment waren wij het als klankbordgroep dus volkomen eens met elkaar. Best bijzonder eigenlijk, want niets is zo verschillend als smaak, maar in dit geval waren we het met elkaar eens, ik kan er nog niet bij... Toen zei onze voorzitter; “Hoe gaat het vervolgtraject nu? Je brengt het waarschijnlijk nog in het college?” Ik antwoordde; “Nee hoor. De klankbordgroep geeft de definitieve beslissing. Ik wacht de definitieve correspondentieset nog even af en dan; hup invoeren die hap. Ik wil graag van het oude briefpapier af, dat is zo lelijk.” “Goed plan,” zei de voorzitter. "Eens," zei ook de rest. Na afloop van het gesprek, zei het bureau dat het vond dat ik zo kordaat gereageerd had. Leuk om te horen: "Jij weet er wel vaart in te brengen."
We hebben afgesproken dat ik volgende week de definitieve versie kom ophalen. Kan ik daar ook eens even kijken, leuk toch. Natuurlijk heb ik al een aantal collega’s ons nieuwe briefpapier laten zien. De reacties zijn werkelijk positief: “Ziet er fris uit.” “Ja, lekker modern hoor.” “Eindelijk van de jaren 80-look af.” “Dit hadden ze veel eerder moeten doen.”
Dit soort projecten zijn natuurlijk super, omdat je gelijk zo’n visueel verschil ziet. Ik kan dan ook haast niet wachten totdat iedereen het briefpapier ziet. Vind het stiekem wel stoer, spannend en gaaf hoor...

Vaag en traag

Vrijdag geen tijd meer, (of geen zin?) om mijn weblog nog aan te vullen. Sorry. Daarom vandaag even achter de computer. Ik zou vrijdag rond 13.00 uur thuis zijn, om onze tuin min of meer aan te gaan leggen. Sloot echter pas rond 16.00 uur de deur van het gemeentehuis achter me dicht. Gelukkig snapt mijn man –blijf dit raar en oud vinden klinken- dit wel. Lijkt me vreselijk wanneer je een partner hebt, die er geen begrip voor op kan brengen wanneer je eens wat later van je werk thuiskomt dan afgesproken.

]]> Zoals gezegd, zou ik vrijdagochtend eerst in overleg gaan. Maar, de twee vragen van de krant kostte me toch meer tijd dan ik vooraf had gedacht. Dus, naar een collega toe die ook in de vergadering zou zitten om te melden dat ik verhinderd was. Uiteindelijk bleek, dat maar liefst vier collega’s ook verhinderd waren om bij deze bijeenkomst te zijn. Een ieder stelde prioriteiten –nadeel van een kleine organisatie; we willen veel, maar kunnen niet alles tegelijk-. Kijk, ik had zelf aangegeven bij deze vergadering te willen zijn om wat duidelijkheid te krijgen inzake Friese Meren. Daar had ik drie personen voor nodig; medewerkerster Economische zaken (EZ), medewerker Openbaar Beheer en Ontwikkeling en die laatste vond dat zijn leidinggevende er ook bij moest zijn. De twee eerste personen waren dus verhinderd om bij de afspraak te zijn. Daarom was het voor mij ook minder belangrijk om erbij te zijn –kun je het nog volgen?- In ieder geval, het stomme is dat ik me dan bezwaard voel om de afspraak af te zeggen…terwijl het voor de voortgang van het betreffende project helemaal niet van belang was of ik er nu wel of niet bij was. Ach, what ever.

Waar beginnen?
Ik aan de slag met de krant. Daarna de wethouder het interview laten lezen, hij vond het gelukkig prima. Zoals al eerder gemeld, doe ik mee met een traject binnen Friese meren, omdat de medewerkster EZ momenteel halve dagen werkt. Vind het leerzaam, interessant, maar af en toe ook vrij ingewikkeld. Nou, ingewikkeld is eigenlijk het goede woord niet. Vind het soms vaag en traag. Ik wil wel van alles doen; stukken schrijven, mensen benaderen…..en weet ik veel wat…. Maar, waar te beginnen en hoe krijg ik er wat snelheid en actie in? Ik slaagde er vrijdag uiteindelijk toch nog in om ons vieren een moment om de tafel te krijgen. Uitkomst van het gesprek was helaas toch, dat ook EZ het een en ander moet uitzoeken. Dan denk ik….waarom kan ik dat nu niet? Ik sprak dat ook uit richting haar, dat ik me dan vrij onnozel voel. Tuurlijk, ik kreeg ook wel een ‘opdrachtje’ mee uit het gesprek. Ik noem dat altijd ‘de leuke dingen’ die ik dan mag doen. In dit geval info inwinnen over een boottochtje wat we willen gaan organiseren, om tijdens deze tocht draagvlak te creëren bij een aantal betrokkenen bij het project. De leuke dingen, zijn helaas ook vaak de ‘simpele dingen’ zeg maar. Zucht. Zo’n project is best heel gaaf, maar of het mijn zelfvertrouwen nu ten goede komt….
Ik weet aan de andere kant ook wel, dat je nu eenmaal niet alles ‘zelf’ kunt doen. Bij projecten als deze heb je gewoon de diverse disciplines nodig. Maar, ik zou zo graag weten hoe je dit nu aanpakt. Vraag EZ nog wel even of ze het me wil uitleggen. Of het misschien gezamenlijk wil doen. Ik kijk behoorlijk tegen haar op; vind haar erg intelligent en ben me ervan bewust dat ik nog veel van haar kan leren. Als ze bepaalde opmerkingen maakt, denk ik negen van de tien keer; jahaa, daar zit wat in. Overigens; nee, ze leest dit niet en het is dus ook zeker niet als slijmen bedoelt; is absoluut waarheid :-)

Op schema..of toch niet?
Half 12, was ik aardig op schema. Het Friesland Vaart-verslag doorgeschoven naar maandag en zou net een kopje koffie gaan halen, toen de wethouder mijn kamer binnenliep. Hij melde mij dat er persaandacht nodig was voor een aanbesteding van het havenplan in Hindeloopen.

Adhoc
Ik moest met de projectleider zo snel mogelijk de puntjes op de i zetten. Alleen daarna zei hij iets, dat ik niet zo leuk vond, namelijk; “De projectleider zei, dat jij nooit tijd voor hem had. Hij vroeg mij daarom bij jou te benadrukken dat het echt belangrijk was.” Nou ja zeg. Hoezo, nooit tijd voor hem? Hup, per direct er naar toe. Met een big smile; “Ha, collega, zit je de wethouder een beetje op mijn dak te sturen..toe nou maar weer even!”
Nu moet ik er wel bij zeggen, dat deze projectleider een collega is, die ontzettend hard werkt. Eigenlijk wist ik ook wel dat hij degene is die eigenlijk nooit tijd heeft, omdat hij zoveel werk doet, snappie. Hij legde ook uit, dat hij het zo niet bedoelt had. Toch ben ik niet blij met dit soort interne beeldvormingen, maar ja. Ik moest dus ’s middags voor hem een persberichtje maken.
Jammer van dit soort adhoc-opdrachten is dat lang van te voren bekend is, dat er die dag iets spannends gebeurt: in dit geval de aanbesteding van een groot project. Waarom krijg ik dan van tevoren niet even een signaaltje? Ik lijk wel een soort van ‘gekke Gerrit’ dan, beetje het idee van; u roept maar, Esmeralda draait wel. Uiteindelijk rond 14.00 uur overleg met de projectleider – soms schijnt men dan ook nog eens te denken dat ik zo’n berichtje op basis van twee zinnen wel schrijven kan. Kan ik dus niet, ik heb echt meer info nodig dan enkel wie de opdracht gegund is-.
Was wel een leuk overleg hoor. Nuttig ook. Al pratende kwamen we op een andere communicatieve uiting waar ik ook zeker iets 'over wil zeggen' en van 'wil vinden’. Hij zou hier om denken. Mooi zo.
Het persbericht stond hierna zo op papier. Nog even laten checken, kleine aanpassing aanbrengen en hup verzenden maar.
Het is altijd de vraag hóe en óf het bericht in de regionale krant komt. Zaterdagochtend gelijk bladeren...Ja hoor; het artikeltje stond er iets aangepast, maar voor de rest keurig in. Dat geeft voldoening. Onder het ontbijt natuurlijk voorlezen; “Kijk, daarom was ik vrijdag later thuis.”

Gemeente kijkt over gemeentegrenzen heen in jacht naar kwaliteit

Dynamisch. Dat is een woord dat de gemiddelde ondernemer wellicht niet met een gemeentelijke organisatie in verband zou brengen, maar wel een term die wethouder Sybren Ype Jansen (CDA) van de gemeente Nijefurd met regelmaat bezigt. Of het nu gaat om de woningbouw, de ontwikkelingen in het bedrijfsleven, de ambtelijke organisatie, het personeelsbeleid, de gemeentelijke visie tot 2015 of zijn vak; hij signaleert in het gemeentehuis in Workum een sfeer van aanpakken. "We verkeren in de gelukkige omstandigheid dat we hier veel nieuwe ambtenaren hebben. Allemaal jonge mensen met een goede opleiding, die energiek zijn en wat kunnen. Daar zijn wij erg wijs mee," zegt hij in het bijzijn van Esmeralda Popkema van de afdeling communicatie.
Jaja, da's toch even mooi gezegd!

]]> Vanochtend bij het interview met Ondernemend Friesland en de wethouder gezeten. De tekst heb ik net toegestuurd gekregen. Best een aardige tekst, in ieder geval; het begin vind ik wel sterk. Ga er toch hier en daar wel wat kleine aanpassingen of nuanceringen in aanbrengen. Geen probleem, vond de schrijfster van het stuk.
Alleen lastig dat ik morgenochtend om 09.00 uur al een overleg heb staan voor het Friese Meren project..er nog twee regionale persvraagjes op me liggen te wachten..ik onze lokale bladen nog moet bellen dat er morgen voor het eerst een huwelijk wordt voltrokken in het Hidde Nijland Museum in Hindeloopen.. eigenlijk morgen toch ook het Friesland Vaart verslag afgerond moet zijn… pfff …
Echt, af en toe heb ik te weinig uren in een dag zitten hoor. Toen ik dit vanavond tijdens een vette hap thuis zei, kreeg ik de opmerking dat ik misschien toch eens beter moest leren plannen. Puhhh.

Zoveel verschillende functieonderdelen
Vanmiddag een artikel geschreven voor een andere wethouder over sport (voor het Breedtesportproject). Een presentatie over baggeren van een andere wethouder aangevuld. Ja, Nijefurd is gezegend met maar liefst drie wethouders met een ieder zijn eigen charme. Kwam vandaag alweer tot de conclusie dat ik het zo naar mijn zin heb hier in de kleine, maar oh zo fijne, gemeente Nijefurd.
Natuurlijk is een kleine organisatie niet altijd even handig, maar ik vind het heerlijk om allerlei verschillende dingen te doen. Bij grotere gemeenten hoor je vaak dat één persoon belast is met perscontacten en dan weer een ander met bijvoorbeeld afdelingsgerichte communicatie (zoals milieucommunicatie of raadscommunicatie) of de website. Uiteraard heeft dit als voordeel dat je veel gerichter en misschien beter/professioneler met een onderdeel van communicatie om gaat.
Wat je als eenmanspost af en toe mist is een klankbord op communicatiegebied. Of een back-up. Als eenmanspost ben je best kwetsbaar. Als ik op vakantie ben, behandelt mijn leidinggevende de persvragen, het secretariaat houdt dan de website bij en doet de publicaties, maar andere voorlichtingstaken blijven dan logischerwijs liggen. Ik weet eigenlijk niet, of dit bij grotere gemeenten ook het geval is...
Een klankbord vind ik wel deels bij mijn collega’s in de Zuidwesthoek (ik zal binnenkort even een fotootje plaatsen –heb ik op het werk nog wel ergens in een mapje staan-. Kun je onze Zuidwesthoekclub even bekijken, is misschien leuk). Komende woensdagmiddag hebben wij een bijeenkomst met alle voorlichters van Friesland, is altijd beregezellig. En nog nuttig ook. Mijn vorige leidinggevende, uit Lemsterland, verzorgd dan een presentatie over E-gemeente.

Bedenk net, dat aan het eind van de middag een whizzkid (van ons ISZF, maar ingehuurd bij Centric en jawel, ik weet zijn hele levensverhaal en loopbaan...), tegen me zei dat ik flink oh-en (oftewel kletsen) kon. Vrees dat ik ook op papier, uh, beeldscherm een slapouweh*er ben. Wat een zelfkennis zo bijna aan het einde van de dag.
Nou, ik ga het interview nog even corrigeren, dat scheelt me morgen weer wat tijd.

Nieuws ligt op straat -zoniet, sturen we het wel toe-

Just a nother day...
Eerste telefoontje dat ik kreeg was van Omrop Fryslân. Onze regionale televisiezender. Wanneer deze belt, dan ben je ervan verzekerd, dat ook de rest van de Friese pers zich meldt. En ja hoor, ik had amper neergelegd of ik had ook het Friesch Dagblad en de Leeuwarder Courant aan de lijn. Morgen volgen waarschijnlijk onze lokale bladen.

]]> Ik heb eens gelezen; “Beschouw de pers als een prinses. Je moet altijd voor haar klaar staan en doen wat ze wil én snel, anders wordt ze boos. En als ze boos wordt, blijft ze een hele tijd boos en moet je vreselijk je best doen om het weer goed te maken. Je moet ook niet de fout maken om haar teveel aandacht te geven, want daar kan ze ook niet tegen. En je moet haar altijd voor 100% serieus nemen.”
Het liefst zou ik zien, dat wij als gemeentelijke organisatie binnen een uur een antwoord gaven. Maar soms is dat best moeilijk.

Afwegen
Als gemeente heb je te maken met zoveel verschillende producten en diensten, dat ook ik als voorlichter toch wel even moet nadenken van waar een bepaalde vraag precies thuishoort. De wethouder vragen? De beleidsmedewerker? Of toch maar het afdelingshoofd? Ik maak zelf die afweging. Op sommige vragen heb ik zelf direct een antwoord, doordat wij als organisatie elkaar goed informeren –ja echt, ik heb als communicatieadviseur niet te klagen over de Nijefurdse communicatie-.
Als het een minder spannend onderwerp betreft en het niet erg gevoelig ligt, handel ik het meestal af met de betreffende beleidsmedewerker. Ik stel hem/haar dan de vragen en speel een soort ‘advocaat van de duivel’ door juist die dingen te vragen, waarvan ik denk dat de journalist ze gaat vragen en waarvan wij hopen dat ze niet gevraagd zullen worden. Kun je me nog volgen? Als ik voldoende informatie verzameld heb, bel ik vervolgens direct de pers terug. Als het een technisch verhaal is, dan geef ik graag het woord aan een collega waarvan ik weet dat hij/zij wel uit de voeten kan met de pers. Als het politiekgevoelig ligt, dan wordt de betreffende portefeuillehouder benadert het woord te voeren. Maar, negen van de tien keer, handel ik de perscontacten af. Mooi werk joh. Ik vind dat zo’n geweldig onderdeel van mijn werk.

Niet naar de pers!
Vanochtend liep ik dus ook naar een afdeling toe. Op de trap kwam ik de verantwoordelijk wethouder tegen voor het onderwerp waar ik de vraag over kreeg. Vroeg hem even mee te lopen. Eerst de wethouder de vraagstelling voorgelegd. Er werd even gevloekt; “Hoe komt dat nu weer bij de media?” Tja. Zijn standpunt was helder. Hierna nog afgestemd met de betreffende beleidsmedewerker. Zijn eerste reactie was ook; “Dit moet niet naar de pers toe.” Duh. Het ligt al bij de pers, anders vraag ik er niet naar. Ik laat iemand dan altijd even uitrazen en luister vooral. Voor ieder probleem is een oplossing. Voor iedere vraagstelling de juiste formulering van beantwoording.
Vervelende in deze vraagstelling was wel dat een van onze raadsleden de pers had benaderd. Jammer. We werken toch voor dezelfde zaak? Zowel de politiek als de ambtenaren werken toch hard om de beste resultaten voor onze inwoners én dus onze gemeente te behalen? Waarom belt dit raadslid niet eerst even met het gemeentekantoor in plaats van gesignaleerde ‘fouten’ direct door te spelen richting de pers. Zonde. Als ambtenaren komen we dan weer eens slecht in de krant, terwijl de schuldvraag van deze ‘fout’ niet eens bij het ambtenarenapparaat lag. “Die ambtenaren die doen maar wat,” denkt de inwoner. Nou ja. It’s all in the game. Ik mopper daar dan wel over. Zit ik allemaal dingen te bedenken, als hoe we dit nu anders organiseren kunnen. De raad informeren over hoe wij als ambtenaren met de pers willen omgaan? Natuurlijk niet. Juist de raad vragen, hoe zíj met de pers willen omgaan? Nee; een gezamenlijk standpunt ‘omgaan met de pers’ maken? Wie weet. Heb mijn vraagstelling neergelegd bij mijn leidinggevende en deze bespreekt het in het Presidium. Ben benieuwd. Ohja, wat is Presidium? Het presidium bespreekt, voorafgaand aan de raadsvergadering, de onderwerpen van de raadsvergadering. Dit noemen ze ook wel ‘de raadsagenda vaststellen’. Het presidium bestaat uit alle fractievoorzitters en de burgemeester. Ook stuurt het presidium de raadsgriffier aan.

Wie o wie?
Aan het eind van de middag had ik tenslotte Hart van Nederland aan de lijn. Er waren calamiteiten waarbij onze brandweer betrokken was (gaslek in Bolsward en drenkeling in Gaasterlân-Sleat). In dergelijke gevallen moet de media, volgens de draaiboeken, terecht bij de commandant van de brandweer –die was natuurlijk ter plaatse van de calamiteit-. Of bij het hoofd van de brandweer –twee burgemeesters-. Eerst gebeld met onze brandweer. Heeft de calamiteit betrekking op onze gemeente? Wat is er precies aan de hand, kan ik pers doorverwijzen richting brandweer? Vervolgens mijn leidinggevende ook gevraagd, bij wie deze vraag terecht moest. Bij de brandweer? Bij de verantwoordelijk burgemeester? Vervolgens de media doorverwezen naar mijn buurcollega voorlichters van Bolsward en Gaasterlân-Sleat (spreek uit als Gaasterland-Slit niet als Sléat of Slet, zoals ik sommige mensen vaak hoor zeggen ;-) Nijefurd spreek je overigens uit als furt, Nije-furt. Niet als Nije-foerd.

Al met al, was het weer een leuke dag vandaag!

Over ‘met' en 'over' elkaar praten

Vanochtend om 08.00 uur samen met een collega in de weer om een Abraham te maken. Onze juridische handhaver is afgelopen zaterdag 50 geworden. Dat moest natuurlijk gevierd worden!
Hierna een melding over verkeershinder doorgegeven richting de politie, brandweer en ambulancedienst van Friesland. Daarna nog een advertentie verzonden die morgen gepubliceerd wordt in de Staatscourant. Vervolgens de collegevergadering ingedoken.

]]> Interviews
’s Middags belde een verslaggever van radio Enkhuizen. Die wou graag donderdag een interview met onze burgemeester over de veerboot die vaart tussen Stavoren en Enkhuizen. Alleen had ik voor komende donderdag al een interview voor onze burgemeester gepland staan met Ondernemend Friesland. Hiervoor de wethouder Economische Zaken benaderd en die was bereid dit laatste interview af te geven. Weer mooi geregeld.

Maandcafé
We sloten de middag af met een borrel ter gelegenheid van de Abraham in combi met een andere jarige collega. We kwamen met elkaar tot de conclusie, dat we als collega’s van verschillende afdelingen vaker een borrel moeten drinken. We hebben dan ook afgesproken om een maandcafé in te gaan stellen.
Tijdens de borrel kwam natuurlijk ook de organisatiebrede presentatie van het management ter sprake. Deze presenteerden vandaag hun visie, missie en doelen. Sommige van mijn collega’s vonden de presentatie wat te zweverig of een hoop ‘blabla’ -zoals een van mijn collega’s het verwoorde-.
Ik was en ben het daar niet mee eens. Vind het juist heel goed dat er op deze manier helderheid verschaft wordt over de richting waar ons management heen wil. Mooi proces hoor, om te zien hoe collega’s elkaar dan opzoeken; ‘Wat vond jij ervan?’ Het was toch wel weer hét gespreksonderwerp van de dag. Zo werd er bijvoorbeeld gezegd dat we als collega’s onderling niet ‘over’, maar juist ‘met’ elkaar moeten praten. Mooi streven toch? Aan het eind van de dag hebben de ‘collega’s onderling’ overigens wel besloten dat ‘over anderen’ praten mag, zolang er naast iets negatiefs direct iets positiefs benoemd wordt. Dan klinkt ‘over iemand praten’ ineens veel minder erg...

‘Doch dyn plicht, en lit de lju rabje’
Laat ik mezelf nu niet heilig verklaren, maar ik streef er wel echt naar om zo min mogelijk over anderen te roddelen. Toch blijft dat lastig en ook heus een valkuil. Het is nu eenmaal verleidelijk om de woorden uit te spreken en daarmee gelijk 'belangstelling' te krijgen; “heb je het al gehoord” of “weet je het al van die en die”. Vooral als je het wat fluisterend brengt, spitst iedereen zijn oren om 'het geheimpje' te horen.
Afgelopen vrijdag de stoute schoenen aangetrokken en een sluimerende irritatie besproken met een collega. Moest vanmiddag via een andere collega horen dat ze mij nu een ‘zelfverzekerde trut’ noemt. Tja. Die woorden hoor je misschien toch net ietsjes liever van een ander, dan dat diegene het recht in je gezicht zegt. Hoewel…Het liefst hoor je deze woorden natuurlijk helemaal niet.
Een wijs man, jahaa Rob D te L, weet niet of je dit leest, maar zo beschouw ik je :-) zei mij eens; “Ik hoef niet meer zo nodig door iedereen aardig gevonden te worden.” En gelijk heeft ie. Ik doe m’n werk en doe mijn best en ach.. ik probeer de mensen wel te laten kletsen.