Van projectmedewerker tot allround medewerker publiekszaken

Gemeente Schinnen

De gemeentelijke loopbaan van Kees Nonnekes (53 jaar) is lang en divers. Hij begon als 17-jarige administratief medewerker bij gemeente Spijkenisse en had 32 jaar ‘een normale carrière’. Maar na zijn echtscheiding verkaste hij voor een nieuwe liefde met huis, haard en werk naar het zuiden des lands. Kees vond een nieuwe baan bij gemeente Schinnen en werkt nu op de afdeling Burgerzaken. Van Randstad naar Limburg. Van een grote gemeente naar een kleine gemeente. Kees is volop in beweging!

Hoe pakte Kees het aan?

Kees Nonnekes begon als administratief medewerker bij gemeente Spijkenisse en leerde voor bestuursambtenaar, voornamelijk bij de sociale dienst. Maar een aantal jaren geleden besloot hij om te verhuizen van de Randstad naar Zuid-Limburg. Na een scheiding ontmoette hij, via internet, iemand uit Heerlen met wie hij serieus verder wilde. De afstand van gemeente Spijkenisse, waar Kees destijds al 32 jaar werkte, naar Heerlen was te groot om dagelijks te forenzen. Kees oriënteerde zich actief op banen in het zuiden. Hij checkte regelmatig vacatures op bijvoorbeeld www.werkenbijdegemeente.nl en www.rijksoverheid.nl, en schreef diverse brieven. Maar mede door de crisis lagen de banen niet voor het oprapen. Kees had de moed al bijna opgegeven, toen hij in de zomer van 2009 een vacature zag bij de gemeente Schinnen voor een publieksmedewerker, met accent Werk & Inkomen. Het was een stap terug ten opzichte van zijn toenmalige functie als projectmanager van het werk- en zorgplein bij gemeente Spijkenisse. Toch solliciteerde hij. Want hij wilde zich dolgraag permanent in Limburg vestigen. De teruggang in salaris was wel even slikken. “Maar geld maakt niet gelukkig en de liefde wel”, aldus Kees. Wel belangrijk vond hij een overstap van een vast naar een vast contract. Gelukkig kon hij dat in de onderhandelingen met zijn nieuwe werkgever regelen. En zo stapte Nonnekes in september 2009 over van een grote gemeente in de Randstad, met grote-stadsproblematiek, naar een kleine gemeente in Zuid-Limburg, waar iedereen iedereen kent (loopbaanstap).

Kees Nonnekes praktijkverhaalKees Nonnekes rechts op de foto met links Paul Heuvels, zijn leidinggevende in Schinnen

Kees bleef aanvankelijk werkzaam binnen zijn oude, vertrouwde vakgebied: sociale zaken en werkgelegenheid. Maar inmiddels heeft hij ook die veilige haven losgelaten. Door de geringe grootte van de gemeente Schinnen, werkte Kees al samen met collega’s van publiekszaken. En het werk wat zij deden vond hij leuk. “Bij de sociale dienst, zie je vrij veel kommer en kwel”, vertelt Nonnekes. Hij merkte dat hij daar langzamerhand behoorlijk moe en moedeloos van werd. Zijn leidinggevende, Paul Heuvels, zag dit ook en besprak het tijdens een functioneringsgesprek met Kees. Samen maakten ze een plan van aanpak om Kees om te scholen tot allround medewerker publiekszaken, waar door natuurlijke uitstroom een vacature vrijkwam. Via ‘learning-on-the-job’, door te netwerken met andere gemeentenen en via opleidingen, bijvoorbeeld die tot ambtenaar van de burgerlijke stand, groeit Kees nu in de inhoud van het werk bij publiekszaken. Paul en Kees bespreken zijn ontwikkeling periodiek. In het begin voerden ze om de paar weken gesprekken, nu om de paar maanden. Na ongeveer een jaar in zijn nieuwe baan heeft Kees zijn draai redelijk gevonden. Nog elke dag komen er nieuwe dingen op hem af. Zo heeft hij, in de sterk vergrijsde gemeente, nog maar weinig ervaring opgedaan met geboorteaangiftes. En de aankomende gemeenteraadsverkiezingen vormen een volgende uitdaging voor Kees.

Waar zit voor Kees de winst?

Kees’ interne loopbaanstap binnen de gemeente Schinnen, van de sociale dienst naar publiekszaken, ervaart hij zelf als zijn grootste loopbaansucces. Zijn overstap van gemeente Spijkenisse naar gemeente Schinnen was eerder meer, of misschien wel minder, van hetzelfde. Maar nu hij zich binnen Schinnen inhoudelijk omschoolt, ervaart hij een groei van zijn vakmanschap, inzetbaarheid en bevlogenheid. Kees: “ik heb een heerlijk leven, en een heerlijke baan nu”. Weg wil hij dus niet. En de negativiteit, die hij na jaren werken met mensen in de bijstand voelde opkomen, is verdwenen. Serie fraaie voorbeelden op het gebied van Ontwikkeling en Mobiliteit

Wat hielp bij Kees’ loopbaansucces?

Een nieuwe liefde was de aanleiding om te verkassen. Via vacaturesites van overheidsinstanties (strategie) zocht Kees bewust naar een nieuwe baan binnen het Limburgse openbaar bestuur. Toen dit in eerste instantie tegenviel, gaf hij de moed niet op. Zijn leeftijd (demografie) speelde in zijn gedachten wel mee. “Natuurlijk heb ik gedacht: moet ik dat – op mijn leeftijd – nog wel doen?”, aldus Kees. Maar een stap zetten bleek onvermijdelijk. Kees citeert Anaïs Nin: “En toen kwam de dag dat het risico om opgevouwen in de knop te blijven zitten, groter was dan het risico om te bloeien”. Kees vindt dat je van je werk en leven zelf “je eigen feestje moet maken” (houding). Zijn leidinggevende beaamt dat Kees hier goed in is. Paul Heuvels: “Kees staat niet op de voorgrond. Maar hij groeit op bepaalde momenten, bijvoorbeeld toen hij ambtenaar van de burgerlijke stand werd. En dan kan hij daar zelf ook goed bij stil staan”.

Engelen en beren

Kees’ nieuwe liefde is zijn grootste engel. Zij heeft hem in al zijn stappen gesteund. Ook collega’s, die hem wegwijs maakten in de nieuwe gemeente en het nieuwe werk, zijn engelen voor Kees. Evenals Paul, zijn leidinggevende, die hem de kans bood om iets nieuws te gaan doen. Beren heeft Kees vooral ervaren tijdens het sollicitatieproces. De lengte daarvan viel hem vies tegen. Maar hij zette door, met resultaat.

Reflectie van de onderzoeker

Soms houdt het verstand mensen tegen om in beweging te komen. Kees vraagt zichzelf hardop af of hij was weggegaan bij de gemeente Spijkenisse, als hij niet verliefd zou zijn geworden op een vrouw aan de andere kant van het land. Maar meer nog dan een pleidooi voor de liefde is het verhaal van Kees een pleidooi voor het “gewoon doen, ook al durf je niet goed”, aldus Kees. Want sinds hij in beweging kwam, is hij niet meer tot stilstand gekomen. En de angst voor verandering, die ook Kees had, lijkt verdwenen te zijn. Dat voorspelt een mooie toekomst!

Serie fraaie voorbeelden Ontwikkeling en Mobiliteit

Dit praktijkverhaal is onderdeel van een serie fraaie voorbeelden op het gebied van Ontwikkeling en Mobiliteit. De serie is uitgevoerd door Factor Vijf in opdracht van het A+O fonds Gemeenten en gebundeld in de publicatie ‘Zo kan het ook!’. De fotografie is verzorgd door Kees Winkelman.

Aanbevolen voor u