Van tuinman nu aan de slag als veelzijdig voorman

Gemeente Schijndel

Carli van Heeswijk, 43 jaar, startte in 1990 bij de gemeente Schijndel als tuinman. Nu is hij voorman Groen. Carli wil zich permanent ontwikkelen en volgt regelmatig cursussen. Daarnaast is hij OR-lid, voorzitter van de personeelsvereniging, aanspreekpunt voor burgers die het groen in hun wijk bijhouden en ongediertebestrijder. En hij denkt mee: van nieuwe beleidsplannen tot aan de werkkleding van de buitenploeg. Zijn competenties en opleidingsbehoeften tekende Carli op in een ePortfolio, geholpen door P&O-adviseur Anja Koolen. Hierdoor kreeg Carli beter zicht op wat hij kan en wil. Nu is hij erover in gesprek met zijn leidinggevende om te komen tot concrete ontwikkelafspraken.

Wat doet Carli om zich in zijn werk te ontwikkelen?

Carli van Heeswijk oriënteert zich niet bewust op zijn loopbaan. Bij veranderingen in het werk vraagt hij zich wel steevast af wat die voor hem betekenen en past hij gemakkelijk zijn werkwijze aan.
In 2011 voerde de gemeente Schijndel het ePortfolio in. Het geeft de organisatie inzicht in de inzetbaarheid van medewerkers, en het helpt medewerkers bij het voorbereiden van hun POP-gesprek. Het ePortfolio verschafte Carli zicht op wat hij kan en wil, en op zijn opleidingsbehoeften. P&O-adviseur Anja Koolen hielp Carli bij het invullen. Nu ondersteunt ze hem met het uitvoeren van zijn ontwikkelplannen, o.a. door het inkopen van opleidingen.
Carli’s leerwensen betreffen een opleiding effectief communiceren, een verdiepende computercursus Microsoft Excel en een opleiding notuleren en verslagleggen. ‘Want nieuwe taken vragen om nieuwe vaardigheden’ aldus Carli. Om beter te communiceren met de burgers, en om zijn taken als lid van de OR en personeelsvereniging goed te kunnen doen, vroeg Carli zijn leidinggevende ook om een werkplek met computer. Dat is niet gebruikelijk in de werkplaats maar Carli’s baas ging akkoord. Elke opleiding die Carli mag volgen, volgt hij. Daarnaast leert hij van veranderingen op en in het werk en van zijn nevenactiviteiten. Carli betreurt het dat hij na de MTS niet heeft doorgeleerd. Terugkijkend denkt hij dat hij ook een HTS-diploma had kunnen halen.

Carli is een netwerker. Binnen de gemeente kent hij vrijwel iedereen. Via persoonlijke contacten hoort hij wat er speelt. Ook vanuit de OR komt hij dingen te weten die hij als tuinman normaliter niet hoort. En Carli draait mee in diverse projectgroepen. Zo leert hij steeds andere collega’s kennen, en zij hem. Carli onderhoudt zijn contacten ook privé. Met een aantal collega’s sport hij. Anja Koolen typeert Carli als een graag geziene gast, zeer betrokken, super-gemotiveerd, iemand die zelf op dingen afstapt en graag wil helpen. Hierdoor krijgt hij volgens Anja dingen voor elkaar. Momenteel is Carli niet op zoek naar een nieuwe baan noch uit op het maken van een loopbaanstap. Door alle extra taken, weet hij zijn werk boeiend te houden. Carli heeft het gevoel dat er naar hem geluisterd wordt. Dat is belangrijk voor hem. Belangrijker dan geld. Af en toe kijkt hij in de krant en op internet naar vacatures buiten de gemeente. Verder dan dat gaat het niet, want Carli heeft het naar eigen zeggen in Schijndel ‘nog steeds hartstikke goed’.

Carli van Heeswijk Praktijkverhaal

Waartoe leiden Carli’s activiteiten?

De stap naar voorman is voor Carli een loopbaansucces. Zijn werk is er leuker en uitdagender van geworden. Hij mag meer meepraten en kijkt minder vaak in de krant naar nieuwe banen. Volgens Carli vergroot hij zijn inzetbaarheid en vakmanschap door het aanpakken van nieuwe taken en het volgen van cursussen, en houdt hij zo zijn bevlogenheid vast. Anja Koolen draait deze redenering om. Zij denkt dat Carli juist zoveel onderneemt naast zijn baan als voorman, omdat hij van nature een bevlogen persoon is. Carli verzuimt niet of nauwelijks en is niet voornemens om bij de gemeente Schijndel te vertrekken.

Wat ligt ten grondslag aan Carli’s succes?

Werk dat ‘saai’ dreigt te worden, is voor Carli de belangrijkste aanleiding om zich blijvend te ontwikkelen. Hij heeft geen duidelijk loopbaandoel voor ogen. Een baan op het terrein van ‘buiten werken met de jongens’, vindt hij toch het allermooiste. Zijn opleidingswensen bespreekt Carli met zijn leidinggevende tijdens het POP-gesprek. Anja Koolen houdt vanaf de zijlijn in de gaten of het Carli en zijn leidinggevende lukt om er concrete afspraken over te maken. Carli staat open voor nieuwe dingen en zet graag een stapje extra. Hij vindt het bijvoorbeeld niet erg om ook op zaterdag burgers te adviseren over het groenonderhoud. Volgens Carli krijgt hij er iets voor terug: bij nieuwe dingen, denken ze eerder aan hem. Door al zijn extra taken is hij wel vaak weg van de afdeling, iets waar zijn collega’s niet altijd blij mee zijn.

Engelen en beren

Tien jaar geleden kwam de vacature van voorman vrij. De gedoodverfde kandidaat accepteerde een andere baan binnen de gemeente, en toen was opeens de weg vrij voor Carli. Hij had de papieren al op zak. Carli beschouwt dit als een engeltje op zijn schouder. Een oud-collega die overstapte naar een andere gemeente, noemt Carli als inspiratiebron. Hoewel hij zelf niet concreet van plan is te vertrekken bij zijn werkgever, laat deze oud-collega hem zien dat het ook elders leuk kan zijn, misschien zelfs leuker. Carli ervaart daarnaast veel steun van zijn vrouw, ondanks een druk gezinsleven. Soms remt ze hem af, als hij zich ergens (te) druk over maakt. Dat vindt Carli belangrijk.

Beren op de weg zijn er ook. Want wat nou als – al zijn activiteiten ten spijt – de gemeente toch HBO-ers wil op bepaalde banen, bijvoorbeeld op het terrein van de burgerparticipatie? Valt hij dan buiten de boot? Dat zou Carli spijtig vinden. Anja Koolen is positief. Gemeente Schijndel heeft een intern mobiliteitsbeleid, met een focus op het opleiden van eigen personeel. Carli maakt volgens haar, met al zijn competenties én zijn inzet, een goede kans. Een jaar na het interview laat Carli weten dat zijn vrees ongegrond is gebleken. Hij is volop aan de slag met burgerparticipatie.

Reflectie van de onderzoeker

Carli van Heeswijk lijkt behept met een natuurlijke drijfveer om nieuwe dingen aan te pakken en zich te ontwikkelen. Tijdens het interview spat de energie van hem af. Het is jammer dat de goede – secundaire – arbeidsvoorwaarden, zoals werk op fietsafstand, hem tegen lijken te houden om ook stappen buiten de gemeente te zetten. En hij lijkt zich te berusten in het feit dat hij geen HBO-diploma heeft. Een goed gesprek met zijn werkgever, met het ePortfolio als basis, kan hem wellicht het laatste zetje geven om er wél werk van te maken, bijvoorbeeld via een EVC-traject. Dat zou zijn inzetbaarheid verder ten goede komen.

Serie fraaie voorbeelden Ontwikkeling en Mobiliteit

Dit praktijkverhaal is onderdeel van een serie fraaie voorbeelden op het gebied van Ontwikkeling en Mobiliteit. De serie is uitgevoerd door Factor Vijf in opdracht van het A+O fonds Gemeenten en gebundeld in de publicatie ‘Zo kan het ook!’. De fotografie is verzorgd door Kees Winkelman.

Aanbevolen voor u