Facilitair manager hervindt via externe detacheringen werkplezier, als wijkcoördinator

Gemeente Oss

Het verhaal van Wim Slebus (58 jaar) begint in 2011. Wim is dan 38 jaar in dienst bij de overheid, waarvan ruim 31 jaar bij gemeente Oss. Zijn vakgebied is facilitaire zaken. In 2011 is Wim al 29 jaar leidinggevende. Als hoofd facilitaire zaken heeft hij recentelijk zijn meesterklus voltooid: samen met anderen de nieuwbouw van het gemeentehuis en invoering van een nieuw kantoorconcept realiseren. Na de ontwikkelfase van dit project, werd Wims functie meer beheersmatig. Dat vond hij minder interessant. Dus toen Wim medio 2011 te horen kreeg dat zijn functie door bezuinigingen kwam te vervallen, keek hij toch positief naar de toekomst. Hij solliciteerde intern op een vacature, maar werd het niet. Een grote teleurstelling. Met steun van Karin Vos, projectleider mobiliteit, ging Wim nieuwe uitdagingen aan. Hij deed dingen waarvan hij tevoren nooit had gedacht ze ooit te zullen doen: hij voerde gesprekken met een coach, volgde trainingen Verken je Talent en arbeidsmarktpresentatie, werd gedetacheerd bij GGD Gelre-IIssel in Apeldoorn, en coördinator Veilig Uitgaan in Oss. Wim kreeg er “een boost van”. Toen de vacature van wijkcoördinator intern vrij kwam solliciteerde Wim weer. En deze keer werd hij het wel.

Wat doet Wim om zich in zijn werk te ontwikkelen?

Toen Wim Slebus in 2011 door een reorganisatie op zoek moest naar een andere baan, maakte het hem niet zoveel uit in welk vakgebied hij zou gaan werken. Wim was positief over zijn kansen. Hij dacht: “Ik ken veel mensen binnen en buiten de gemeente. Dat gaat wel lukken”. Wim oriënteerde zich op een interne vacature en solliciteerde, voor het eerst in 30 jaar. Slebus werd afgewezen. Hij had het totaal niet zien aankomen. Wim: “Ik ben van nature een optimistisch mens, maar dit was een dreun. Ik heb echt even in de put gezeten hierdoor”. Karin Vos, projectleider mobiliteit, bracht Wim in contact met een coach. Al na twee gesprekken wist hij wat er mis was gegaan, en hoe hij verder wilde. Wim: “Ik bleek toch wel erg facilitair. Ik schatte in dat dat positief voor me zou werken maar dat bleek dus niet het geval.” Slebus besloot om zich breder te oriënteren. Zijn loon- en baangarantie vormden een prettige basis voor zijn zoektocht, maar waren voor Wim zeker niet het belangrijkste. Leuk en nuttig nieuw werk vinden: dat werd zijn doel. Hij volgde een training arbeidsmarktpresentatie en leerde hoe hij zich kan presenteren tijdens een netwerk- of sollicitatiegesprek. Ook maakte hij kennis met LinkedIn waarmee hij zijn grote netwerk in sneltreinvaart digitaliseerde. Inmiddels staat Wims teller op 880 LinkedIn-connecties. Maar de grootste sprong in het diepe was de detacheringsklus die Wim voor 2,5 dag per week ging doen bij de GGD Gelre-IJssel in Apeldoorn.

Wim Slebus praktijkverhaal

Karin Vos tipte hem voor deze klus. Ze zag dat Slebus door veel Osse collega’s werd aangesproken over het verlies van zijn baan, en vroeg hem wat hij ervan zou vinden om even uit Oss weg te gaan. Vos: “Wim moest zijn eigen talenten gaan ontdekken, ervaren dat hij er nog steeds toe deed. Dat was moeilijk te realiseren binnen zijn oude werkomgeving”. Wim stond niet direct te springen. Maar tegelijkertijd verveelde hij zich omdat hij in zijn oude functie steeds minder te doen kreeg. Hij ging op gesprek, niet alleen voor zichzelf maar “ook een beetje voor Karin, want die deed zo haar best voor mij”, aldus Wim. In Apeldoorn ervoer hij direct een enorme klik met de mensen van de GGD. En de invulling van de opdracht had hij grotendeels in eigen hand. Ook dat sprak aan. De klus werd volgens Wim “een feestje”. Hij vond het fantastisch, mocht de boel opschudden, advies geven. Alleen het reizen (4 uur per dag) viel tegen. Gelukkig regelde Karin dat hij dat deels onder werktijd kon doen Tegelijkertijd werd Wim, coördinator Veilig Uitgaan in Oss, voor anderhalve dag/week. Ook in dit project ontwikkelde Wim nieuwe kennis en vaardigheden. November 2012 kwam de vacature voor wijkcoördinator vrij. Alle ervaringen rijker solliciteerde Wim opnieuw. Dit keer werd hij aangenomen en maakte hij de overstap.

Waartoe leidden Wims activiteiten?

De loopbaanstap van Wim Slebus is er weliswaar één naar een lagere en niet-leidinggevende functie, maar Wim en Karin zien het als een groot loopbaansucces. Wim straalt, zijn inzetbaarheid en bevlogenheid zijn enorm gestegen en hij ontwikkelt vakmanschap in een nieuw werkgebied. Wim wil dit werk blijven doen tot zijn 67e. Ongewenst verzuim was en is ook nu niet aan de orde.

Wat ligt ten grondslag aan Wims loopbaansucces?

Het vervallen van zijn oude functie en de afwijzing waren aanleidingen voor Wim om alles in het werk te stellen om een nieuwe baan te vinden. Daarbij nam hij een actieve houding aan; hij wilde zelf de regie houden, en zich niet “aan de kant laten zetten”. Karin en Wim stippelden samen een strategie uit om Wim los te weken van zijn oude vakgebied. Via klussen in andere vakgebieden en organisaties kreeg Wim beter zicht op zijn talenten (“ik ben een verbinder, een mensen-mens”) en valkuilen (“af en toe praat ik teveel”). Het loopbaantraject was een ontwikkeltraject voor Wim. En toen de baan van wijkcoördinator voorbij kwam, was hij er helemaal klaar voor.

Engelen en beren

Wims verhaal zit vol engelen en beren. De ergste beer was de afwijzing op zijn eerste sollicitatie. Maar tegelijkertijd wakkerde die afwijzing ook zijn strijdlust aan (engel). Een andere beer was zijn loyaliteit. Wim: “Ik dacht: buiten Oss werken gaat mij niet lukken, want ik hou van Oss. Ik BEN Oss. En wie zit er nou op mij te wachten, buiten Oss? Oss is van mij, en ik ben Oss.” Karin Vos was een engeltje op Wims schouder. Zij hielp hem de stoute schoenen aantrekken, en er letterlijk op uit te gaan. In Wims zoektocht, kwam hij ook andere engelen tegen, zoals de GGD’ers die zijn adviezen openlijk waardeerden en de burgemeester van Oss die de Veilig Uitgaan-klus aandroeg. Maar de grootste engel is uiteindelijk Wims herstelde zelfvertrouwen.

Reflectie van de onderzoeker

Wim Slebus heeft moedige stappen gezet. Na bijna 40 jaar dienstverband durfde hij het aan om kritisch naar zichzelf te kijken, huis en haard – tijdelijk – te verlaten en nieuwe inhoudelijke wegen in te slaan. De persoonlijke begeleiding van Karin Vos heeft hem hierbij geholpen. Of Wim Slebus de overstap naar andere, in functiewaarderingstermen lagere functie ook had gezet zonder loongarantie, valt te betwijfelen. Terwijl Wim “met de kennis van nu” deze baan en klus voor geen goud had willen missen. De vraag is echter hoe erg dat is. Want met behoud van salaris heeft gemeente Oss er een super gemotiveerde pleitbezorger voor mobiliteit bij.

Serie fraaie voorbeelden Ontwikkeling en Mobiliteit

Dit praktijkverhaal is onderdeel van een serie fraaie voorbeelden op het gebied van Ontwikkeling en Mobiliteit. De serie is uitgevoerd door Factor Vijf in opdracht van het A+O fonds Gemeenten en gebundeld in de publicatie ‘Zo kan het ook!’. De fotografie is verzorgd door Kees Winkelman.

Aanbevolen voor u